• Jolina

Biomutant - Review

In 2017 kwam de eerste aankondiging voor Biomutant. De game was volgens mij zelfs speelbaar op de Gamescom van dat jaar. Daarna is het zo'n drie jaar relatief stil geweest en heeft Experiment 101 de tijd genomen om de game af te maken. Vier jaar later is daar eindelijk die release.

Dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Er is de laatste weken ontzettend veel over Biomutant gesproken. Zo woedde een felle discussie over het feit dat de game op Xbox Series native 4K met 60FPS draait, terwijl dit op de PS5 maar 1080p met 60FPS is. Het leidde zelfs tot bedreigingen aan het adres van Experiment 101. Hoe groot de teleurstelling ook is, dat mag natuurlijk nooit gebeuren. Daarnaast was er ook hier en daar verbazing over het feit dat de digitale versie in Nederland pas om 16.00 uur 's middag beschikbaar kwam.


Genoeg negativiteit vooraf dus rond Biomutant. Terwijl een hele hoop mensen, inclusief ikzelf, heel erg uitkeken naar de game. Als er veel te doen is om een titel, hou ik altijd mijn hart vast. De eerste reviews waren niet echt lovend. Iedereen vond er wat van en in veel reviews las je dezelfde zaken als een copy-paste verhaal terugkomen.

Terug naar de essentie van een review dan. Biomutant is een open wereld actiegame met RPG elementen en Kung-Fu combat. Wanneer je de game start, kom je na een eerste cutscene in een menu waarin je gelijk een aantal keuzes moet maken die jouw karakters DNA vastleggen. Je kiest één van de zes rassen voor je wezen, wat het meest weg heeft van een soort gemuteerde wasbeer.


Vervolgens kun je allerlei details naar jouw hand zetten, van de vacht en zijn kleuren, het type wezen tot allerlei karaktereigenschappen. Hiermee beïnvloed je jouw speelstijl. Je kunt dit tot op vrij klein detail zelf vormgeven of er voor kiezen om een random samenstelling te creëren en dit herhalen tot je tevreden bent. Je bepaalt zelf hoeveel tijd je hierin steekt.

Zodra je met jouw verse karakter op pad gaat, kom je letterlijk gelijk de volgende splitsing tegen. Je kiest hier of jouw karakter meer goedaardig of meer kwaadaardig is. Je kent het wel. Engeltje, duiveltje. De dark side versus de light side. Juist, zoals in Star Wars en ook zoals is verwerkt in games als Fable.


Je keuze is niet in beton gegoten, want gedurende de game krijg je een hoop dialogen en keuzes voorgeschoteld die dit min of meer in balans kunnen brengen. Dit bepaalt onder andere ook het einde dat je te zien krijgt als je de game uitspeelt. Ondanks dat, heb ik zeer zelden het idee gehad dat deze keuzes ook acuut ergens toe leidden. Dat is wel jammer, want daardoor voelt het als een element dat weinig toevoegt.

Je keuze voor dark of light hangt samen met de verhaallijn. Biomutant speelt zich af in een post-apocalyptische wereld waarin de mensheid zoveel afval heeft laten zwerven, dat gemuteerde dieren en de natuur de wereld hebben overgenomen. De Tree of Life is het centrale, allesbepalende middelpunt. Deze boom wordt echter bedreigd door vier monsters, de zogenaamde world eaters. Aan jou de taak om deze vier monsters, door middel van toffe boss fights, te verslaan en hun tanden uit de wortels van de Tree of Life te halen.

De zes stammen die je tegenkomt in Biomutant, hebben verband met de dark of light side. Drie stammen gaan uit van het goede in anderen en vinden dat de Tree of Life ten koste van alles beschermd moet worden en dat de wereld alleen gered kan worden als alle stammen zich opnieuw herenigen.


De andere stammen zijn ervan overtuigd dat de Tree of Life in deze vorm niet kan blijven bestaan en dat de ondergang ervan pas het begin van een nieuwe start kan zijn. Ook hier krijg je weer een keuze voorgeschoteld, namelijk met welke stam jij een verbond aan gaat. En ook hier voelt dat niet helemaal zoals het zou moeten voelen helaas.

De verhaallijn heeft in de basis veel potentie. De post-apocalyptische wereld met al zijn creatief uitgewerkte wezens is werkelijk prachtig om te zien. De dieren zijn ontzettend aaibaar en aandoenlijk. Helaas heb ik wel de diepgang hierin gemist. Er zijn veel NPC's waarmee je een dialoog aangaat, maar deze weten je lang niet altijd te raken.


Deels heeft dat misschien te maken met het stemmenwerk. De game maakt gebruik van één narrator die als een soort vertaler de brabbeltaal van de wezens nog eens uitspreekt. De stem deed mij heel erg denken aan die van David Attenborough, misschien ook wel omdat de wereld zoveel mooie natuur kent. Hoewel dit stemmenwerk een mate van rust met zich meebrengt, voelt dat soms een beetje tegenstrijdig met de dynamiek die de verhaallijn eigenlijk zou moeten brengen. Het gaat immers om een actiegame met Kung-Fu combat, toch niet om een natuurserie?


Ook ontbreken hier en daar wat details en bruggetjes in het verhaal. Er zitten bijvoorbeeld enkele flashbacks in naar het verleden van je karakter. Dat is bedoeld om meer achtergrond te bieden aan de verhaallijn natuurlijk, maar helaas weet het zich nooit goed te mengen met het geheel.

Wat ik wel een heel sterk punt vind aan Biomutant, is de combat. Zoals gezegd is deze gebaseerd op Kung-Fu. Je hebt diverse wapens tot je beschikking en door combo's maak je de meest coole acties. In veel reviews wordt beweerd dat de combat simpel en eentonig is, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens.

Door XP te verzamelen kun je namelijk allerlei stats, mutaties, perks, combo's en vaardigheden vrijspelen. Ook daar heb je weer veel keuzeopties, maar hier is het wel goed uitgewerkt. Buiten dat sommige items, zoals een helm in de vorm van een eendenkop, je stats kunnen verbeteren, ziet het ook nog eens leuk uit en voegt het echt iets toe aan jouw persoonlijke speelstijl. Zo kun je bijvoorbeeld kiezen voor de vaardigheid om giftig slijm te spugen, paddenstoelen voor je te laten spawnen en deze als trampoline te gebruiken (en vervolgens een vette combo-actie uit je mouw te schudden) en nog veel meer.


Als jij het voor elkaar krijgt om je vijanden met een brute combo neer te halen, wordt de 'finishing touch' als vetste moment vaak in slow motion weergegeven. Niet echt iets unieks natuurlijk, maar dit voelt echt heel passend en bruut! Daarnaast zijn dit echt de ideale momenten om met de photo mode te spelen. Het levert de gaafste screenshots op. Smullen!

Het craften is ook goed uitgewerkt. Je gear en outfits zijn aan te passen met items die je tegenkomt in kisten, potten en kratten. Door middel van add-ons kun je hier allerlei stats en zaken verbeteren. De hoeveelheid verschillende wapens en bijbehorende speelstijlen zijn behoorlijk en maken de combat echt leuk en uitdagend.


Kies jij voor die boemerang als ranged wapen, terwijl je de volgende vijand met een groot zwaard te lijf gaat om de perfecte Kung-Fu combi er uit te halen? Het is echt verslavend om al die toffe combo's onder de knie te krijgen en ook nog eens toe te passen in de praktijk. Maar als het dan lukt en je daarmee een button-bash aanval kunt voorkomen, voelt dat echt heel lekker. Oefening baart kunst!

Hoewel de game op Xbox Series X perfect soepel draait en dus die 4K met 60fps wel aantikt, valt de game grafisch wel een beetje tegen. De openings-cutscéne is echt bloedmooi, maar zodra je in game zit, is dat helaas een te groot verschil.


Hoewel de crafting en combat de gameplay ontzettend leuk maken en de wereld en stijl echt top zijn, is dit wel een tegenvaller. Tel daarbij op dat de diepgang in het verhaal mist en de keuzes die je op veel vlakken maakt leeg aanvoelen. En ik begrijp zeker dat er weinig echt lovende reviews te vinden zijn op het internet, echter wil ik dit wel in perspectief plaatsen. Experiment 101 is namelijk geen AAA studio. De game is gemaakt door slechts 20 ontwikkelaars. Voor een eerste game heeft de studio dus gewoon prima werk afgeleverd.

Had er meer in gezeten? Absoluut. Is de prijs wat aan de hoge kant? Ja, ook dat is deels wel een beetje waar. Is de game je tijd en moeite waard? Ja, zeker! Maar wat Biomutant vooral tegenhoudt echt de hoogte in te vliegen, is de hoge lat die er naast is gelegd. Ook door de ontwikkelaars zelf, want het voelt een beetje alsof ze een AAA titel hebben willen neerzetten met de hoeveelheid elementen die ze er in verwerkt hebben. Als er meer focus had gezeten op enkele elementen, was het wellicht beter geweest.


Conclusie

Biomutant is een titel waar veel mensen reikhalzend naar uit keken, zeker bij een gebrek aan andere grote releases. Voor een eerste titel heeft Experiment 101 een prima game afgeleverd, die wel last heeft van de hoge lat en bijbehorende verwachtingen. De combat en het craften zijn voor mij de sterkste punten aan Biomutant, met natuurlijk de prachtige, bijzondere en kleurrijke wereld vol aandoenlijke wezens.


Het komt alleen net niet lekker samen tot één krachtig geheel en grafisch valt het tegen. Maar de game heeft zeker potentie en ik ben benieuwd of we nog nieuwe, aanvullende content kunnen verwachten voor Biomutant.


Biomutant is zowel op disc als digitaal verkrijgbaar voor Xbox One.


Score: 67/100


Recente blogposts

Alles weergeven