• Glenn

Call of Duty: Vanguard - Review

Call of Duty, het jaarlijkse schietfestijn wat zich afwisselt tussen de ontwikkelaars Treyarch, Infinity Ward en Sledgehammer. Dit jaar was het weer de beurt aan Sledgehammer om met een Call of Duty op komen te proppen. Dit doen ze, net zoals de vorige keer, weer in een WW2 setting. Persoonlijk hou ik wel van WW2 games, maar ik snap ook dat het genre inmiddels een beetje achterhaald is en er nog weinig vraag naar is. De Call of Duty's die door Sledgehammer gemaakt zijn, hebben ook geen echte verhaallijn die langer doortrekt zoals je dat ziet bij Black Ops en Modern Warfare. Het is dus meer om 'even de tijd op te vullen'.


Maar goed, natuurlijk heeft menig gamer op deze game zitten wachten, ongeacht welke setting het nu is. Zelf heb ik me er ook echt geweldig mee vermaakt, vooral de campaign van Call of Duty spreekt me altijd aan, ondanks dat hij (zoals normaal) met een uurtje of zes wel uit is gespeeld. Gelukkig heeft Call of Duty ook nog twee andere game modus, namelijk de multiplayer en de zombie mode, die dit jaar gewoon door Treyarch is ontwikkeld. We gaan in deze review alle drie de modes behandelen.

Singleplayer

De singleplayer van Call of Duty is altijd iets waar ik naar uitkijk. Ik weet van tevoren al dat ik er snel klaar mee ben, maar de manier waarop de verhalen worden uitgebeeld, vind ik gewoon hartstikke leuk. Dit jaar is er dus weer gekozen voor een WW2 thema, waar je met een groep van soldaten een soort vroege vorm van een spec ops team vormt. Het is bijna het einde van het oorlog, maar er gaan verhalen rond dat de nazi's hun derde Rijk ondergronds voort willen zetten onder het mom van het vierde Rijk. Aan jullie dus de taak om diep in Duitsland te infiltreren en dit proberen te voorkomen.


De missies die tot het plot leiden, hebben echter weinig met bovenstaande te maken. Dit zijn namelijk verhalen uit het verleden van je teamleden. Elke missie laat een belangrijk stukje geschiedenis van ze zien, namelijk de reden wat hen er toe gedreven heeft om bij het team te komen. In een film zou je het een zooitje ongeregeld noemen, want ze komen allemaal uit verschillende landen. Zo heb je er een aantal uit Engeland, maar ook uit Rusland, Australië en Amerika. Gelukkig zijn het in dit geval niet de inglorious bastards, maar een goed geolied team wat klaar is voor actie. Mooier nog zelfs, al deze personages zijn op echte oorlogshelden gebaseerd, waaronder Sergeant Arthur Kingsley. Ook hebben ze elk een eigen speciale vaardigheid.

Met de singleplayer ben je ongeveer een uurtje of zes bezig op regular. Voor Call of Duty zijn dit 'normale' begrippen en dat weet je dan ook van tevoren als je hem aanschaft. Elke afzonderlijke missie ziet er in elk geval bloedmooi uit. Het is dan ook een goede keuze geweest om de engine te gebruiken van Modern Warfare en dus niet die oude (troep) van Black Ops Cold War. De details in de omgeving en de visuele effecten zijn echt van hoog niveau. Het is bijna of je weer terug bent in 1945, zo mooi. Ook zijn de cut scènes echt verbluffend mooi, het lijkt soms net echt.


De inhoud van de missies is echt wel een beetje lineair. Je hebt nauwelijks tot geen vrije keuze in waar je heen wilt lopen. Daarnaast is de ene missie echt een stuk leuker dan de andere. Zo zit er ook een missie in waar je een vliegtuig moet besturen om vliegdekschepen te vernietigen. Normaal vind ik dit soort missies heel leuk om te spelen, vooral voor de afwisseling van het schieten op de grond. Deze specifieke missie viel me echter een beetje tegen, vooral omdat je maar heel weinig ruimte had waar je ook daadwerkelijk kon vliegen zonder dat je in beeld te zien kreeg 'turn back to the mission'. Er is dus weinig vernieuwends te zien in Vanguard op het gebied van de campaign, er zitten zelfs geen collectibles in.

Multiplayer

De multiplayer van Call of Duty: Vanguard voelt als een verademing voor mij, zeker ten opzichte van die in Black Ops Cold War. De multiplayer van Vanguard is te vergelijken met die van Modern Warfare uit 2019. Het is dus weer mogelijk om je wapen te mounten en er zitten ook weer deuren in de game. Wat echter wel nieuw is, is dat je horizontaal kunt bewegen als je ook zo gemount bent en het feit dat je nu ook gebruik kunt maken van 'blind fire'. Als jij gebukt zit achter cover, kun jij gewoon op je schietknop drukken en dan begin jij in de wilde weg boven die muur uit te schieten. Verder zitten er nu ook bepaalde stukken in het spel die te vernietigen zijn, die meer speelmogelijkheden geven. Maar verwacht niet dat je nu ineens complete woningen op kunt blazen zoals bij Battlefield.


In de multiplayer zelf zitten er ook genoeg game modes om mee aan de slag te kunnen. De meeste kennen we wel uit voorgaande Call of Duty delen, maar er zijn een paar nieuwe gametypes bij gekomen. Dan heb ik het onder andere over 'patrol'. In deze gamemode moet je als team een bewegende zone in je macht proberen te houden. In de beta was deze game mode ook al te spelen en schijnt een echte hit te zijn. Ik hou er in elk geval wel van. Verder heb je ook nog de game mode Champion Hill, wat een kloon is van de oude 'Gunfight' mode uit Modern Warfare. In totaal zijn er in elk geval 20 multiplayer maps om op te spelen en de een is wat groter dan de ander. De kleintjes vind ik dusver in elk geval erg irritant, vooral omdat de spawnpunten voor geen meter kloppen. Van al deze maps, zijn er twee een remake van Call of Duty: World at War.

Gelukkig draait de game ook op 60fps, op alle consoles. Dit zorgt wel voor een soepelere game ervaring. Echter zijn er ook wat kanttekeningen bij de multiplayer mode. Zo zijn alle wapens standaard te voorzien van ruim tien attachments. In voorgaande delen kon dit alleen met een perk, maar op deze manier heeft iedereen vrij spel en denk ik dat je snel oneerlijke matches gaat krijgen. Ook lijkt er nog een functie te missen die ervoor moet zorgen dat je in een potje terecht komt met mensen die ongeveer dezelfde verbindingskwaliteit hebben. Nu kom ik wel eens vaker in een potje terecht waarbij iemand een ping (latency) van 300+ heeft, terwijl ik zelf altijd rond de 30 schommel.


Ook is de audio in de multiplayer een beetje flets, terwijl die in de singleplayer juist heel goed was. Ik heb geen idee waardoor dit verschil komt, maar het is wel een beetje storend dat het niet zo mooi klinkt als dat het uitziet.


In Vanguard zijn trouwens ook de killstreaks terug (helaas). In Cold War werd er gebruik gemaakt van scorestreaks, waardoor mensen veel meer geneigd waren om te spelen voor het objective, in plaats van de kills. En raad eens wat het resultaat is? Juist... ENORM VEEL CAMPERS! Bedankt he... NOT! Over het algemeen is de multiplayer wel goed te doen, maar er is zeker nog wel werk aan de winkel.

Zombies

Als laatste hebben we natuurlijk nog de enorm populaire zombie mode van Call of Duty. Dit is de mode die echt onmisbaar is op een game avondje met één van mijn vrienden. Dan is het gewoon de hele avond zombies knallen en de easter eggs proberen te voltooien. De zombie mode in Vanguard zet het verhaal van de Dark Aether lijn voort, maar dan in WW2 setting. In het begin krijg je een filmpje voorgeschoteld dat laat zien dat een nazi een connectie maakt met één of andere demon. Natuurlijk zijn er ook weer gloednieuwe personages om mee te spelen, die uiteindelijk de demonen blijken te zijn uit de Hel dimensie, want deze werken namelijk met de personages samen om de 'nazi demon' te verslaan.


Qua verhaal zit dat op zich wel goed, maar ik mis toch dat authentieke zombies gevoel bij Vanguard. In het begin bevind je je namelijk in een gebied wat een beetje als jouw basis gezien kan worden. Elke keer spawnen er een aantal portals die je moet betreden en elke portal heeft zijn eigen opdracht. Elke keer dat je zo'n opdracht voltooid, keer je terug naar dit startgebied en wordt er een nieuw stukje van de map geopend om te verkennen.

Wat ik heel erg mis in deze zombie map, zijn de 'puzzelelementen'. Zo hoef je niks te doen om ergens stroom aan te zetten en hoef je niet de pack-a-punch te activeren. Alles ligt gewoon al meteen klaar in het eerste gebied, zelfs de mysterie box. Het enige wat verspreid ligt over de map, zijn je perks voor bijvoorbeeld extra leven of het sneller genezen van teammates die op de grond liggen. Zelfs de perks zijn de eerste keer geheel gratis en voor niks, maar deze zijn wel te upgraden, wat dan wel weer geld kost.


Er zit wel iets nieuws in de map en dat is het 'Altar of Covenants'. Hierin moet je een hart offeren en in ruil daarvoor krijg je dan een ability. Je kunt maximaal drie van deze abilities tegelijk geselecteerd hebben. Wil je een andere? Dan moet je even wachten tot de volgende ronde, want elke ronde wisselt het namelijk en kun je een oude inruilen voor een nieuwe.

Helaas word de zombie mode ook wat eentonig naarmate je hem wat langer speelt. Hoewel er wel meer te verkennen is, zijn het wel steeds dezelfde drie taken die je moet voltooien. Er zijn ook maar drie verschillende zombies. Zo heb je de 'normale' zombies, rode zombies die ontploffen (die we kennen van Cold War) en een grote gepantserde zombie met een minigun. Erg mager als je kijkt naar zijn voorgangers.


De map heet dan wel 'Der Anfang' (het begin), maar dit is echt een slap begin voor een zombie map. Vooral als je het vergelijkt met wat we in het verleden al allemaal voorgeschoteld hebben gekregen. Persoonlijk ben ik er ook geen fan van dat je steeds opnieuw met een portal moet reizen om opdrachten te voltooien. En ja, ze hebben al duidelijk gemaakt dat er meer aan zit te komen, dat hadden we zelf ook wel gedacht, maar hier had absoluut meer in gezeten dan wat het nu is.

Conclusie

Over het algemeen is Call of Duty: Vanguard een prima game. De graphics van zowel de game in zijn geheel als de cut scènes in de campaign zijn erg mooi. De details en de omgeving zijn iets waar je je ogen op uit kunt kijken. Helaas zijn er toch wel wat kanttekeningen bij het spel. Zo is het verhaal in de regel gewoon goed en leuk. Maar... Er zit niks vernieuwends in de verhaallijn, er zijn geen collectibles te zoeken en voelt het vrij lineair aan. Ook leveren sommige missies niet dat gewenste gevoel wat je zoekt bij het spelen van een WW2 game.


Verder is de multiplayer wel uitgebreid, maar is de audio hierin bijzonder slecht en is er nog geen fatsoenlijke matchmaking op basis van je ping geïmplementeerd. Dit zorgt ervoor dat je wel vaker met mensen in een potje zit met een slechte verbinding, wat weer resulteert in lag. Gelukkig draait het hele spel wel gewoon op 60fps.


De zombie mode vind ik dusver ook erg teleurstellend, vooral vanwege het feit dat er geen echte puzzelelementen in verwerkt zijn, zoals het inschakelen van stroom of het activeren van de pack-a-punch. Ook is de variatie in zombies erg karig en valt deze mode wat mij betreft in het niets bij zijn voorgangers met een zombie mode.


Is Call of Duty: Vanguard wel het kopen waard dan? Dat is aan jezelf. Hoewel ik misschien niet al te positief over het spel praat, amuseer ik me er dusver wel prima mee. We weten ook allemaal dat Call of Duty elk seizoen met nieuwe content komt. Ik ben dan ook niet bang dat Vanguard niet beter zal worden.


Score: 65/100

Game is beschikbaar gesteld door de uitgever.


Recente blogposts

Alles weergeven