top of page
  • Jolina

Dying Light 2 Stay Human - Review

Ik heb zo veel uren in Harran doorgebracht, dat ik de stad inmiddels op mijn duimpje ken. Ondanks het feit dat de stad er grauw uitziet en er behoorlijk wat gedrochten rondzwerven, heb ik er bijzonder positieve herinneringen aan.


Een zombie fan ben ik altijd al geweest, ondanks dat ik eigenlijk helemaal niet van horror houd. Dying Light heb ik, naast State of Decay, altijd één van de beste zombiegames op Xbox One gevonden. In eerste instantie leek de game niet heel erg bijzonder, maar de first-person actie gecombineerd met de vloeiende parkour movement en gruwelijk brute combat door modificeerbare wapens, bleken een gouden combinatie.

Ontwikkelaar Techland heeft daarmee de lat voor Dying Light 2 voor mij persoonlijk hoog gelegd, erg hoog. Ze deden daar zelf nog een schepje bovenop door te beloven dat Dying Light 2 nog meer content zou bieden in een veel grotere open wereld dan in de eerste game. Dat kan natuurlijk twee kanten op. Het wordt een nog vettere game dan de oorspronkelijke Dying Light titel, of het wordt één grote teleurstelling omdat de ontwikkelaar het zo groot wil maken en het de juiste focus uit het oog verliest.


Even leek dat laatste te gebeuren toen er allerlei geruchten de rondte gingen over problemen in de ontwikkeling en er zelfs werd gesproken over het plan om de game te annuleren. Gelukkig bleek hier niets van waar toen Techland met een update kwam in maart van afgelopen jaar. Daarna leek de weg omhoog weer gevonden, want in mei werd de releasedatum onthuld. In december 2021 zouden we kennis mogen maken met Dying Light 2. Helaas kwam er wel nog een keer uitstel voor de game, waardoor fans hun geduld tot februari 2022 moesten bewaren.


Met een ontwikkelproces van ups en downs, werden de laatste weken vooral positieve zaken uitgelicht om de fans op te warmen. Zo werd ook de kracht van de Xbox Series X met speciale aandacht uitgelicht. De vibe en hype zijn daarmee weer volledig aanwezig! Nu is het hopen dat Techland zich niet heeft vergaloppeerd met deze game.

Verhaallijn

In Dying Light 2 zijn we 15 jaar verder ten opzichte van Dying Light. De hoofdpersoon is Aidan Caldwell, een nieuw karakter. Het verhaal speelt zich af in The City, a.k.a. Villedor, gelegen ergens in Europa. Het is de enige stad die zich een soort van staande heeft gehouden in al het zombiegeweld, door goed gebruik te maken van de hoogteverschillen in de stad. De beperkte hoeveelheid mensen die nog in leven zijn, hebben de daken van gebouwen geclaimd als veilige zones. Overdag althans, want in de nacht word je opgejaagd door freaks en kun je maar beter veilig in het UV licht blijven.


Aiden beschikt over superhuman vaardigheden, veroorzaakt door experimenten in zijn jeugd. Mogelijk dezelfde experimenten als die de outbreak in Dying Light veroorzaakten? Het virus in Dying Light 2 wordt niet voor niks ‘the Haran virus’ genoemd, oorspronkelijk afkomstig uit Haran dus. Aiden heeft in ieder geval een goede reden om zich in Villedor te melden. Hij is jaren geleden namelijk gescheiden geraakt van zijn jongere zusje Mia en wil er alles aan doen haar terug te vinden. Zodra hij een tip krijgt dat iemand in Villedor hem verder kan helpen, twijfelt hij geen moment en gaat op onderzoek uit.

De verhaallijn rondom Aidens zoektocht naar Mia, neemt ongeveer 20 uur tijd in beslag. Maar daarnaast is er nog ontzettend veel meer te ontdekken in The City. Zo zijn er diverse side quests, die nog eens 70-80 uur extra speeltijd bieden. Wil je elke steen omkeren in Dying Light 2? Dan kun je er meer dan 500 uur zoet mee zijn volgens Techland.


Zo veel content kan natuurlijk heel positief zijn. En laten we eerlijk wezen, je kunt zelf kiezen of je alle main en side quests wilt doen en daarnaast alles wilt ontdekken of dat je door de verhaallijn heen wilt rushen. Je wordt op geen enkele manier verplicht die volledige 500 uur te besteden aan de game. Dat vind ik zelf altijd wel prettig. Soms heb je nou eenmaal wat meer zin om iets dieper in een verhaallijn te duiken, terwijl je een andere keer zin hebt om vrij te ontdekken.

De content die ik tot nu toe heb gezien in Dying Light 2, is in ieder geval vermakelijk genoeg om het eventueel die 500 uur uit te houden. Natuurlijk zitten er hier en daar side quests tussen waarbij je meer als pakketbezorger fungeert dan wat anders, maar ik hou wel van een beetje variatie. Ik kan me voorstellen dat veel mensen hadden gehoopt dat de verhaallijn rondom Aiden en zijn zus wat meer diepgang had, maar ik heb me er tot nu toe op zich prima mee vermaakt. Het is niet het beste verhaal dat ik ooit gezien heb, maar het is absoluut vermakelijk en ook wel meeslepend te noemen.


Daarbij zijn de NPC's in alle quests op zich vrij gedetailleerd uitgewerkt, dus dat is mooi om te zien. Af en toe is de lip sync niet perfect en is de audio niet goed getuned, maar dit zijn kleinigheidjes in zo'n grote game. Zo werd er in de intro door een NPC iets geschreeuwd in de trant van "Wat gebeurt daar?!" terwijl dit er op fluisterend geluidsniveau uit kwam.


In Dying Light 2 krijg je overigens ook dialoogkeuzes voorgeschoteld. Deze zouden de game in grote mate beïnvloeden, maar dat idee heb ik eigenlijk zelf niet echt ervaren. Hier en daar zie je wel een consequentie van je keuze, maar tot nu toe heb ik nooit het idee gehad dat dit tot een dermate groot effect leidde, dat het een compleet andere game ervaring bracht. Uiteindelijk kwam je meestal toch uit waar je wilde komen.

Hier en daar kom je overigens ook NPC's tegen die bijna helemaal hetzelfde zijn, alsof ze gekloond zijn. Dit is me tot nu toe twee keer opgevallen in een groepje vijanden dat zich aandiende. Verder vind ik de meeste karakters die je tegenkomt mooi en gedetailleerd uitgewerkt. Er is in ieder geval heel veel aandacht uitgegaan naar kleine details om de karakters zo veel mogelijk tot leven te brengen en een eigen identiteit te geven. Menig karakter zit vol littekens, die de gruwelijke stand van zaken in de wereld mooi reflecteren.


Ook de dialogen bieden net dat extra randje humor, wat ik wel kan waarderen. Zo kom je bijvoorbeeld Hans tegen in een side quest, die positief verrast is dat zijn vrouw, die schijnbaar behoorlijk bitchy kan zijn, toch van hem schijnt te houden. Een grappige, sarcastische ondertoon die de verwarring in communicatie tussen man en vrouw op een lollige manier weergeeft.


Gameplay

De gameplay is in veel aspecten vergelijkbaar met Dying Light. De basis voor de gameplay ligt weer in combat en parkour. Met jouw parkour skills blijf je zombies en ook menselijke vijanden te slim af als je een gevecht niet aan kunt of wilt gaan. Gelukkig voelt dat parkour echt heel goed aan in Dying Light 2. Het loopt soepel en natuurlijk. Als je het een beetje onder de knie hebt, is het een ontzettend sterk wapen in de strijd der overleving.

Al moet ik wel zeggen dat het parkouren lekkerder aanvoelt als de gebouwen niet te veel de hoogte in gaan. Hoogte betekent namelijk vertraging en dat is toch minder vloeiend. Gelukkig krijg je later in de games meer mogelijkheden om jezelf op een soepele manier door de gebouwenjungle te bewegen, zoals ziplines en paragliders. Ook de grapple hook keert terug in Dying Light 2, al is het gevoel hiervan compleet anders. De werking is in die zin wat realistischer ten op zichte van de grapple hook in Dying Light, waarbij je als een ware Spider-Man bovennatuurlijke bewegingen door de stad kon uitoefenen.


Zowel de parkour als combat skills zijn uit te breiden met behulp van een skill tree. Door XP te verzamelen op beide vlakken, kun je specifieke skills unlocken die de combat en parkour nog meer mogelijkheden geeft en daarmee ook meer diepgang. Ook je stamina, immuniteit en health zijn uit te breiden door het verzamelen van inhibitors, die meestal op moeilijk toegankelijke plekken vol zombies verstopt liggen. Meestal moet je in de nacht terugkomen om ze te bemachtigen, maar op zich is dat niet erg, want ze zijn bijzonder waardevol.

Sommige wapens die je vindt, hebben een aantal beschikbare slots waarmee je met behulp van blueprints een modificatie kunt aanbrengen, zoals elektriciteit. Het levert prachtige beelden op van zombies die niet alleen onthoofd worden terwijl een gigantische hoeveelheid bloed door de lucht spat, maar waarin hij ook nog geëlektrocuteerd wordt door de elektrische mod op je wapen. Genieten! Of is dat erg cru om te zeggen?


Zoals al benoemd is, is de nacht anders dan de periode overdag. Diverse zombie types kunnen namelijk niet tegen licht en verstoppen zich overdag massaal in donkere hoeken van gebouwen. Het is overdag daardoor extreem gevaarlijk om deze gebouwen te betreden. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, kun je dit beter 's nachts doen, wanneer de zombies zich hebben verspreid over de straten van de stad. Let wel op of je niet achtervolgt wordt door speciale zombies, want zodra ze lucht van je hebben gekregen, is het rennen geblazen. Zo'n achtervolging wordt opgebouwd in vier fases, waarbij je in de laatste fase een gigantische zombie tegenover je krijgt die amper te verslaan is. Dit maakt de nachten een zinderend festijn, waarbij je alert moet zijn en echt op het puntje van je stoel terecht komt. Je bent dus gewaarschuwd... Zeker als je net als mij nog trauma's te verwerken hebt van je eerste nacht in Dying Light (huilend in een hoekje van het hoogste gebouw wat ik kon vinden).

In de nacht is het ook belangrijk om je immuniteit in de gaten te houden. Buiten het UV licht vermindert je immuniteit, met het risico om zelf te veranderen in een zombie. Je kunt je immuniteit vergroten door deze te upgraden met inhibitors of ze een tijdelijke boost geven door bijvoorbeeld UV mushrooms te eten. Wanneer je een plek vindt met UV licht, wordt je immuniteit weer hersteld. Belangrijk om deze ankerpunten op de map in de gaten te houden dus.


Verspreid over de map vind je daarnaast diverse quests en bijzondere locaties. Zo zijn er verschillende windmolens te vinden, waarmee je een dorp met resources op de been kunt brengen door deze te activeren. Dat betekent echter wel dat je het allerhoogste topje van de molen moet bereiken en dat is niet altijd even gemakkelijk. In veel gevallen moet je zelfs eerst je stamina upgraden voordat je genoeg skills hebt om überhaupt de top te bereiken. Ik kan al niet meer op twee handen tellen hoe vaak ik van een molen ben afgedonderd. Wat mij betreft hadden ze deze iets minder frustrerend mogen maken. Maar goed, de aanhouder wint zullen we maar zeggen.

Een van de leukste gameplay opties in Dying Light 2, is misschien wel de mogelijkheid tot online co-op. Na het voltooien van de laatste proloog missie "Markers of Plague", krijg je in het pauze menu allerlei instellingen te zien voor online multiplayer. Zo kun je jouw game alleen toegankelijk maken voor vrienden, of publiekelijk openstellen. In het laatste geval kunnen random spelers jouw wereld joinen om samen met jou zombies in mootjes te hakken.


Voor deze review heb ik uiteraard de co-op uitgetest en er zitten helaas wel wat haken en ogen aan. Zo lukte het pas na 20 minuten om in dezelfde game terecht te komen na diverse pogingen in het menu, via een party en nadat we beiden de game volledig opnieuw hadden opgestart. Techland is overigens op de hoogte van problemen met de multiplayer gameplay en heeft al gemeld er hard aan te werken om dit te verbeteren. Dat komt hopelijk wel goed dus. Daarnaast duurt het maar liefst zo'n twee uur voordat je de proloog überhaupt hebt afgerond en aan multiplayer kunt beginnen. Iets te lang wat mij betreft. De intensiteit en snelheid van de proloog hadden ze best wat mogen ophogen, want het komt hierdoor allemaal net wat traag op gang.

Wat verder een minpunt is aan de co-op mode, is dat de quests die je samen voltooid, alleen voor de host als voltooid in zijn save blijft staan. Als je te gast bent geweest bij iemand anders, moet je zelf deze quest dus alsnog voltooien. Hiermee verdwijnt voor mij een grote toegevoegde waarde van co-op gameplay, al kun je ook stellen dat je hierdoor niet wordt gedwongen in de verhaalkeuzes die de host op dat moment heeft gemaakt. Je kunt namelijk als gast wel een suggestie doen voor een (dialoog)keuze, maar de host maakt de uiteindelijke beslissing.


Wapens, XP, skills en andere items die zijn gelinkt aan je inventory en karakter, worden wel overgenomen als progressie. Daarnaast kun je elkaar healen en tot maximaal drie keer reviven in een co-op sessie, mits je dit binnen de gestelde tijd doet dan.


Prestaties

Op het eerste oog ziet Dying Light 2 er prima uit. Wat me gelijk bij installatie opviel, is dat de grootte van installatie erg meevalt. Dying Light 2 kost slechts zo'n 35GB van je geheugen en de Day One patch is nog geen 1GB groot. Dat maakte me ook wel een beetje huiverig, omdat ik wist wat een grote wereld vol content er in de game zit.


Ik heb voor deze review de game getest op zowel Xbox Series X en Xbox Series S en daar zit toch wel een voelbaar verschil in. Om te beginnen heeft de Xbox Series X drie verschillende modi via het instellingen menu: resolutie, kwaliteit en prestaties. Afhankelijk van voorkeur, kun je hier dus een keuze maken in wat jij het mooist en lekkerst vindt spelen. Kies je voor resolutie, dan speel je met om en nabij de 4K en 30fps. Op de kwaliteitsstand is dat 1080p met 30fps, maar dan is ray tracing geactiveerd om meer details in het licht aan je beeld toe te voegen. Kies je voor prestaties, dan wordt 1080p met 60 fps bereikt. Vanwege de 60fps ben ik vooral in de prestatie modus bezig geweest op Xbox Series X, omdat op deze manier de snelheid van het parkouren het beste tot zijn recht komt.

De Xbox Series S heeft slechts één optie. Daar speelt de game in 1080p met 30fps. Op gebied van framerates nogal teleurstellend en ik vond dit dus absoluut merkbaar. Waar ik op de Xbox Series X in prestatie modus heerlijk soepel over de hoogste punten van Villedor vloog, voelde dit op Xbox Series S veel minder geleidelijk en soepel aan. Ook de 1080p resolutie is hier en daar wel merkbaar, zeker op een mooie 4K OLED tv zoals ik in de woonkamer heb staan. Waar andere games echt van je scherm afspatten qua graphics, is dit aspect in Dying Light 2 geen hoogvlieger te noemen.


De game zat daarnaast voor de Day One patch vol met bugs en problemen. Een Cyperpunk 2077 werd gevreesd door velen, maar gelukkig zijn de geluiden de positieve kant op gegaan nadat de Day One patch zo ongeveer 1000 bugs heeft aangepakt. Aan de ene kant valt de prestatie me toch wel een beetje tegen, want hierdoor is Dying Light 2 niet helemaal de 'next-gen' titel waarop ik had gehoopt. Wellicht heeft Techland zich toch wat verkeken in de grote open wereld en de enorme hoeveelheid aan content. Het lijkt een klein beetje alsof ze de kwantiteit iets te veel prioriteit hebben gegeven ten opzichte van de kwaliteit.


Aan de andere kant heb ik er verder niet echt last van terwijl ik speel. De gameplay is weer ontzettend sterk en vooral in de prestatie modus op Xbox Series X lijk je soms met je parkour skills over de daken te zweven. Daarnaast zijn de heerlijk brute combat, de spanning en de grote hoeveelheid ontdekkingen die je kunt doen, enorm vermakelijk. En ja, dan verkies ik gameplay boven graphics en verhaal en weet ik zeker dat ik over een aantal weken ook van Villedor een stadsplattegrond uit mijn hoofd kan natekenen.


Conclusie

Wat heb ik uitgekeken naar de release van Dying Light 2! De lat lag zo ongelofelijk hoog. Deels zitten er zeker wat teleurstellende zaken in de game, zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen. Maar man, man, man wat voelt het weer heerlijk om met je dikke parkourskills over de hoogste daken heen te vliegen, zombies op de meeste brute manieren te lijf te gaan en elke steen te kunnen omdraaien in een grauwe, verlepte open wereld.

De prestaties en het verhaal mogen misschien niet perfect genoemd worden, maar Dying Light 2 is en blijft een gigantisch vermakelijke game waar veel game uren en echte uren in zoek gaan raken. De hoeveelheid interessante content is immens en Techland heeft al een post launch road map gedeeld, waarbij is aangegeven dat de game tot vijf jaar na release updates kan verwachten, met minimaal twee grote verhaaluitbreidingen. Welcome to The City!


Score: 78/100

Dying Light 2 Stay Human is digitaal beschikbaar in de Store in verschillende edities. De standaardeditie kost €69,99, de Deluxe Edition €89,99 en de Ultimate Edition €109,99.



Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page