• Jolina

Far Cry 6 - Review

Zo'n 10 jaar geleden werd ik verliefd. Hopeloos verliefd. Oké, ik ben altijd al een gevoelsmens geweest, maar Far Cry 3 heeft mijn gamehart voor altijd gekleurd. Het zorgde er voor dat de Xbox een uit de hand gelopen hobby is geworden, waar ik me nog steeds met hart en ziel mee bezig houd. Stranden op een prachtig eiland met vrienden, dieren jagen voor hun huid, interessante missies, een divers arsenaal tot je beschikking en Vaas, laten we Vaas vooral niet vergeten... Ubisoft wist in Far Cry 3 met Vaas een open wereld avontuur te creëren, met een ultieme slechterik die onder je huid kruipt.

"Did I ever tell you, what the definition of insanity is?"

Wauw, ik krijg nog steeds kippenvel als ik er aan terugdenk. Na Far Cry 3 heeft Ubisoft dit kunstje nog een paar keer herhaald, met onder andere Pegan Min en Joseph Seed a.k.a. The Father. Stuk voor stuk hebben zij voor een blijvende herinnering gezorgd bij de Far Cry fans. Je haat ze zo erg, dat je van ze gaat houden. Het is niet voor niks dat zij een comeback hebben verdiend in de toekomstige Far Cry 6 DLC.

De DLC is iets waar we ons op mogen verheugen, laten we het eerst over de main game hebben. Want uiteraard heeft ook Far Cry 6 een bad guy en dat is niet de minste. Ubisoft heeft het namelijk voor elkaar gekregen om Giancarlo Esposito te casten voor de rol van bad guy Antón Castillo, wrede heerser en dictator van Yara, ook wel El Presidente genoemd.


Mocht deze naam geen belletje doen rinkelen, dan kan ik je adviseren om nu je afstandsbediening te pakken, Netflix aan te zetten en de serie Breaking Bad te kijken. Ook in deze serie speelt Esposito de rol van bad guy, een die hij subliem uitvoert. Het is een acteur die je weet te raken in zijn rol, vooral met psychologische en politieke oorlogsvoering waarbij hij ook fysiek geweld niet schuwt. Dit is ook hoe hij de rol van Antón Castillo vertolkt. Dat belooft wat voor Far Cry 6! Alle ingrediënten lijken aanwezig voor een nieuwe liefde in de Far Cry serie.

Far Cry 6 draait om het tropische eiland Yara, waar de bevolking jaren achter elkaar is geteisterd door diverse revoluties, gevolgd door flinke armoede. In 1967 liep één van die revoluties ontzettend uit de hand, waardoor het eiland jaren afgesloten is geweest van de buitenwereld. Het loopt daardoor in ontwikkeling behoorlijk achter op de rest van de wereld en Antón Castillo heeft zich als dictator over de mensen ontfermd, om het eiland weer van een glansrijke toekomst te voorzien.

Een van de belangrijkste projecten om Yara weer financieel gezond te krijgen, is door hun tabaksplantages te gebruiken om een middel tegen kanker te ontwikkelen. De manier waarop dit middel, Viviro genaamd, verkregen wordt, is echter niet al te duurzaam en mensvriendelijk. Er is namelijk een krachtig gif nodig, dat over de planten heen moet. Er is natuurlijk mankracht nodig om het gif te verspreiden en de giftige planten daarna te oogsten. El Presidente Castillo gebruikt hiervoor 'fake Yarans', ofwel mensen die hij probeert te verstoten uit zijn dictatuur. Meestal uitschot en andere arme sloebers uiteraard. Op deze manier is Viviro er eigenlijk de schuld van dat de bevolking en Yara zelf, letterlijk en figuurlijk, wordt vergiftigd om geld te verdienen.


Hoewel het volk hem heeft gekozen als hun leider, valt zijn methode niet bij iedereen in de smaak en er ontstaan antigroeperingen. Castillo probeert zijn zoon Diego volgens zijn normen en waarden op te voeden (lees: tiranniseren) en hem te tonen hoe je regeert over een regio als Yara, hoewel Diego, ook gezien zijn leeftijd, nog niet volledig overtuigd is van de principes.

Jij speelt als Dani Rojas, een oud militair en guerrilla verzetsstrijder. Bij aanvang van de game kies je of je als man of vrouw in de rol van Dani wil kruipen. Hoewel dit verder geen effect heeft op de verhaallijn of gameplay, is het op zich wel leuk om de keuze te krijgen natuurlijk.


Dani is van plan om Yara te ontvluchten, maar dingen lopen anders dan gehoopt en ze besluit zich aan te sluiten bij de rebellen, die onder leiding staan van Clara. Het is jouw doel om de troepen van Castillos onschadelijk te maken, hun materialen in te pikken en strategische vestigingen en commandoposten te vernietigen. Alleen dan krijgen de rebellen de ruimte en het materiaal om een vuist te maken tegen de terreur die Castillos over Yara loslaat. Dat gaat uiteraard nog beter als je zo veel mogelijk rebellen om je heen verzamelt die jou daarbij helpen.

De verhaallijn van Far Cry 6 gaat dus over serieuze onderwerpen als oorlog, revolutie, guerrilla, drugs, gif, macht en nog veel meer. Ondanks dat voelt het niet als een te zware game. Zoals in elke Far Cry game, zit er namelijk genoeg humor en plezier in verwerkt om het met tijden ook lekker luchtig te houden. Vooral de side quests en karakters dragen daar goed aan bij.


Heb je bijvoorbeeld al kennis gemaakt met Chorizo? Het tekkeltje dat in een rolstoel zit? Het is één van je mogelijke side kicks in de game, die aan jouw zijde meestrijdt. Überhaupt de naam, maar ook de identiteit van een hoop karakters, zijn gewoon weer spot on. Als je trouwens liever met een krokodil op pad gaat (ja, je kunt de krokodil aaien!), is dat ook een optie. Zo zijn er nog een aantal dieren die je als amigo aan jouw zijde kunt verkrijgen zodra je ze hebt vrijgespeeld.

De variatie in karakters en missies maken Far Cry 6 ontzettend vermakelijk. Daarnaast is de manier waarop je karakter zicht ontwikkelt, inclusief potentieel arsenaal, hier mede bepalend voor. Je kunt zelf bedenken hoe je die commandopost leeg veegt van de soldaten die Castillo er heeft geplant.


Ga je voor de stealth versie door met je kapmes alle keeltjes te aaien? Of ga je snipen vanaf een nabij gelegen hoog punt? Of wordt het guns blazing? Misschien wel een combinatie, want hoeveel gamers beginnen er niet stealthy aan een missie, maar worden door één klein foutje geforceerd om deze tactiek middenin de actie aan te passen? Herkenbaar denk ik. Pas wel op, want als je volledig loco en loud te werk gaat, krijg je steeds meer vijanden op je nek doordat je heat meter aanslaat. Een beetje volgens het principe van GTA V zeg maar. Overigens kun je sommige soldaten omkopen met munten. Ze geven je in ruil vaak locatie(s) waar waardevolle spullen te vinden zijn, zoals wapens of upgrades.

Het geeft vooral een gevoel van vrijheid. Yara is jouw speeltuin en jij bepaalt waar je heen gaat, wat je wil ontdekken, hoeveel tijd je hieraan besteedt en welke wapens en side kicks je er voor mee neemt. De wapens vind je verspreid over de wereld of speel je vrij met bepaalde missies. Elk wapen kun je vervolgens upgraden aan een werkbank, die je eigenlijk overal wel tegen komt. Je gebruikt je verzamelde loot om met de juiste onderdelen een demper, beter magazijn of andere upgrade te maken. Als je karakter een level omhoog gaat, krijg je extra wapenopties tot je beschikking.


Daarnaast vind je allerlei attributen en kledingstukken in kisten. Elk item biedt zijn eigen voordelen. Zo kun je met een specifiek armbandje bijvoorbeeld meer munitie voor je handwapen bij je dragen, zijn er schoenen die je stamina een boost geven en kun je jezelf met een gasmasker beschermen tegen gif. Ook hier veel variatie en interessante combi's om jouw speelstijl te beïnvloeden. Daarnaast ziet Dani er ook nog vaak heel stoer uit met al die aanpasbare items.

De meest krachtige upgrade voor Dani is echter een co-op partner. Daarmee bedoel ik niet één van de amigo's (zoals Chorizo) of andere guerrillastrijders, maar een real life co-op partner, die je vanaf het voltooien van de missie "Du or Die", in het begin van de game kan uitnodigen. Los van het feit dat je met een co-op partner natuurlijk een steviger front vormt tegen Castillo's soldaten, brengt die ook dubbel zo veel plezier. Je inventory en vooruitgang wordt trouwens naadloos overgenomen tussen sessies.


Ik moet wel zeggen dat ik in de reviewperiode vóór officiële release wel best wat kleinere bugs tegen ben gekomen, vooral tijdens de co-op play. De map die niet helemaal de goede locatie van vijanden toonde, vijanden die voor één van beide spelers onzichtbaar waren, de game die niet doorlaadt, amigo's die niet de geselecteerde look hadden, NPC's die niet doen wat ze moeten doen of een co-op partner die ineens niks meer voor elkaar krijgt. Niets wat echt game brekend is gelukkig, een keer opnieuw opstarten verhielp de wat grotere problemen eigenlijk altijd. Soms was het zelfs wel hilarisch wat er gebeurde, maar af en toe natuurlijk gewoon best irritant. Hopelijk worden hier voor de officiële release nog wat plooien van glad gestreken.

Alle opties aan upgrades, wapens en munitie heb je overigens wel nodig. Sommige vijanden zijn (afhankelijk van de moeilijkheidsgraad die je gekozen hebt), moeilijk uit te schakelen met gewone ammunitie. Je moet daarom zorgen dat de vier wapens die je meedraagt elkaar goed aanvullen. Een vlammenwerper of sniper met ammunitie, die extra armor kan penetreren, doet wonderen. Verzamel ten alle tijde zoveel mogelijk essentiële items zoals gunpowder, die je helpen je wapens te verbeteren. Zorg dus dat je voorbereid bent op de vijanden die je in het gebied tegen komt. Als je ze scant met je smartphone, krijg je meer info over hoe ze het beste te bestrijden zijn. Goed om op te letten.


De map van Yara biedt overigens een speeltuin van behoorlijke grootte. De volledige map bestaat uit vijf gebieden, die ook elk nog een stukje eigen identiteit hebben. Gelukkig kun je zelf kiezen hoe je jezelf verplaatst, te voet, met de auto of lekker hobbelend op een paardje. The choice is yours. Je auto is overigens altijd een goede keuze. Op de eerste plaats omdat je jezelf hiermee het snelste verplaatst van punt A naar B, maar ook omdat je hiermee toegang krijgt tot wapens en munitie en omdat je jouw auto kunt upgraden met allerlei handige tools, waarvan Castillo's soldaten nachtmerries krijgen.

In de ene regio krijg je vooral te maken met Viviro plantages, omdat hier vooral boeren wonen die tabaksplantages bezitten. In de andere woont de jeugdige generatie van Yara. Dan is er natuurlijk ook nog de hoofdprovincie, waarin het aantal militairen niet meer te tellen is door de hoeveelheid, omdat hier het hoofdkwartier van Castillo is gestationeerd. Dit gebied is, zoals misschien verwacht, wel te zien als het toetje van de game.


Een toetje is natuurlijk heerlijk, voor veel mensen de meest geliefde gang. Maar dat zegt niks over de ervaring van de rest van de game. Vanaf het begin was ik namelijk positief verrast over hoe de game er grafisch uit ziet. Je bevindt je op een eiland met prachtige groene planten, de zee, een strandje en de ondergaande zon aan de horizon. Een cocktail erbij en je hebt een prachtig vakantieplaatje te pakken! Ook de karakters en cut scènes zien er top uit.

De game loopt daarnaast heerlijk soepel. Ik vond Far Cry 5 al absoluut niet slecht, maar in deze game kun je echt spreken van een soepele, elegante game ervaring. Die visuele ervaring wordt nog verder opgedirkt door de audio. In één van de eerste missies kreeg je al een sample van "Bella Ciau" om je oren. Nou geloof me, dan krijg je vanzelf zin om te knallen (zeker als je La Casa De Papel a.k.a. Money Heist hebt gezien natuurlijk). Geweldige keuzes alom. Ook de andere geluidseffecten zijn goed gedaan. Far Cry 6 is ook wat dat betreft een puik stukje werk.


Conclusie

Far Cry 6 biedt de ultieme game setting, een prachtig eiland dat tot de verbeelding spreekt, gecombineerd met de terreur en wreedheid van een tiran en zijn volgers. Ook het bad guy principe is weer perfect uitgewerkt. Het is een meesterzet geweest om Giancarlo Esposito te casten voor de rol van Antón Castillo.


De game zit daarnaast vol audiovisuele pracht, die vooral tot uiting komen in de grafische stijl en het kleurgebruik. Hoewel de verhaallijn serieuze onderwerpen tackelt, zit de game ook vol humor en vermaak. De game is nog eens extra vermakelijk doordat je bijna de hele campaign in co-op kunt spelen. De wereld van Far Cry 6 is groot genoeg om uren en uren (samen) in te verdwalen en, ondanks dat Ubisoft niet echt veel vernieuwing heeft aangebracht ten opzichte van eerdere Far Cry delen, staat het gewoon weer zo stevig als een huis, op een paar kleinere bugs na. Ze weten precies waar ze goed in zijn. Far Cry 6 is daarmee absoluut je geld en tijd waard.


Score: 90/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever.


Recente blogposts

Alles weergeven