top of page
  • Foto van schrijverLotte

Full Quiet - Review

Dag lieve kijkbuiskindertjes,


De NES is een iconische game console. Niet alleen omdat de games iconisch moeilijk zijn, zoals blijkt uit mijn levendige herinneringen aan Battletoads. Mogelijk vanwege limiterende mechanics (hulde aan technologische vooruitgang) of een controller die nog minder opties heeft dan mijn combinatie oven. Oh, en dan deze nog: lucht blazen in de cardrigde zodat die het ineens wel weer doet! Alrighty, ik ben dan misschien niet zó oud dat ik echt opgegroeid ben met deze console, maar ik heb in mijn jeugd wel heel wat uurtjes gespendeerd achter de NES. Dus jep... Bij het opstarten van Full Quiet begon mijn hart iets sneller te kloppen en verzwolg ik bijna in een nostalgisch gevoel. Alsof ik een puppy zag, maar wel net iets anders.

Het is best lastig om een uitgebreid verhaal te ververtellen over een game die niet al te veel body heeft. Dit is niet vanwege de game zelf, maar meer iets waar de NES zelf 'last van had'. De gemiddelde NES game had namelijk niet echt een verhaallijn (weten jullie misschien waarom?). In ieder geval: Full Quiet gaat over een man die op zoek is naar zijn verloren zoon, terwijl hij de radiobakens repareert die zijn achter gelaten dor zijn grootvader en zijn radioamateur-buddies.


De gameplay is gelukkiger wel wat uitgebreider. Dit betekent dat je de tradionele 8-bit shooter elementen terug kan vinden. Same met de standaard resource-survival management elementen. Oftewel: onbeperkte hoeveelheid aan ammo om vijanden neer te knallen en een hele hoop verschillende items zoeken en meenemen die je verder zullen helpen in deze game. Wat ik overigens wel echt leuk en bijzonder vind aan Full Quiet, is dat er een volledig functionerende dag- en nachtcyclus te vinden is. Iets wat nogal belangrijk is...

Op zich is de game geen rocket science, maar ik zeg niet dat het geen lastige game is. Het grootste gedeelte van de tijd ben je bezig met het ontdekken van de kaart en het (opnieuw) activeren van de radiobakens. Deze radiobakens vertellen je vrij duidelijk wat je wel of niet moet doen, maar de moeilijkheidsgraad zit hem er vooral in dat vaak niet wordt verteld HOE je het moet doen.


Overal kunnen tips- en tricks verstopt zitten, zelfs in-game in het menu (iets met een cheatsheet). Meestal is het een kwestie van vallen en weer op staan. En dat soms wel een tiental keren. Als het dan lukt... Oeeff, zo'n fijn gevoel! Wat betreft die cheatsheet: ik had er niet heel veel aan, aangezien het lettertype ontzettend klein was ondanks dat ik een 54 inch TV heb, maar het gaat om het idee.

By the way... Net haalde ik aan dat ik nogal onder de indruk was van het dag- en nachtritme van de game. Dat heeft dus te maken met het volgende. Wanneer er in Full Quiet aan wordt gegeven dat je iets NIET moet doen, doe dan dan ook niet. De game vertelt, of ja... waarschuwt je namelijk dat de nacht niet het beste tijdstip is om naar buiten te gaan.


Dit is namelijk het moment dat de meest verschrikkelijke wezens ontwaken en naar buiten gaan. Je begrijpt dat mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld en ja, zonder te veel spoilers te geven, ik had echt moeten luisteren.

Het grootste nadeel van Full Quiet is dat je ontzettend vaak moet backtracken. Soms tot verveling (en rage-quitting) aan toe. Ondanks dat er wel een save optie is in de game, ga je gewoon geregeld dood. Daarnaast moet je ook de nacht ontwijken. Dit zorgde ervoor dat ik bepaalde regio's meerdere malen moest doorlopen op precies dezelfde manier. Na de vijfde keer op één dag werd het wel een beetje irritant. Vooral als je dan weer een keer een bug tegenkwam, die ervoor zorgde dat er een deur niet open ging en de game herstarten dan een noodzaak werd.


Een ander dingetje zijn de respawnende vijanden. Ik dacht namelijk dat er een soort van 'algemene regel' was dat wanneer de game een volledig nieuwe regio laadt, er nieuwe vijanden spawnen. In het geval van Full Quiet is het wel een beetje anders. Iedere keer wanneer je uit de main space gaat, zijn alle vijanden er weer. Oftewel, wanneer je een puzzel oplost of zelfs faalt, staan alle vijanden klaar om gigantisch veel schade toe te brengen. Gelukkig is je ammo is oneindig. De vijanden die overdag ronddwalen zijn wel een beetje sukkels.

Conclusie

Full Quiet biedt precies hetgeen wat je verwacht van een game die is uitgebracht in de jaren '80 of '90. Als je een retro-liefhebber bent, dan is dit absoluut een leuke aanvulling op je game bibliotheek. De game bestaat echter wel uit ontzettend veel backtracken en de net gedode vijanden respawnen bij het leven. Daarnaast kun je ook vrij veel bugs tegenkomen, die af en toe behoorlijk irritant zijn. MAAR HALLO, NOSTALGIE! Helaas (of gelukkig) brengt Full Quiet je niet helemaal terurg in de tijd, want je hoeft geen lucht meer te blazen in de cartridge. Tenzij je dat natuurlijk wel wilt. Naast dat Full Quiet uitgebracht is op de Xbox, kun je 'm namelijk ook nog spelen op de NES!


Score: 80/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever.

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page