• Leon

GTA: The Trilogy - Definitive Edition - Review

Bijgewerkt op: 20 uur geleden

Na mijn Mavo diploma, heb ik gekozen voor een MBO opleiding detailhandel. Eigenlijk de enige reden hiervoor, was dat ik dan kon werken en leren. Achteraf gezien niet helemaal de juiste keuze, maar je moet het er maar mee doen. Ik wilde zo graag werken omdat ik mijn favoriete hobby’s ermee wilde financieren. Uiteraard was dat stappen op die leeftijd, maar ook gamen.

Omdat ik nog lekker bij mijn ouders woonde, had ik een aardig centje op zak om iedere week bij de plaatselijke Free Record Shop een nieuwe game te kunnen kopen. Iedere vrijdagmiddag was ik daar te vinden om door de schappen te struinen. Daar kwam ik destijds GTA 3 tegen en de plaatjes op de cover zagen er wel leuk uit. Omdat de eerdere delen top down waren, was ik echter niet direct overtuigd om dit deel te kopen.


Doordat gamewebsites nog niet echt een ding waren voor mij in 2001, moest ik mijn informatie halen uit magazines. Toen de maand daarna mijn favoriete blaadje in de brievenbus kwam en ik de review van GTA 3 las, was ik stomverbaasd. Het spel kreeg een bizar hoog cijfer en ik weet nog precies wat er in het kleine kadertje bij stond:

"Wie deze game niet gespeeld heeft, mag zichzelf geen gamer noemen".

Het heeft echter nog een paar weken geduurd voordat ik de game in handen had, maar toen ik de disc in mijn Playstation 2 schoof, was ik direct verkocht.

Flash Forward naar 2021. Rockstar heeft na GTA 3 nog vier andere GTA’s uitgebracht (Vice City, San Andreas, GTA 4 en GTA 5) en heel de gamingwereld smacht op dit moment naar deeltje 6. Helaas zullen we hier nog langer op moeten wachten, omdat GTA 5 volgend jaar waarschijnlijk nog een heruitgave krijgt voor de nieuwe generatie consoles. Om de pijn een beetje te verzachten, brengt Rockstar daarom nu een Definitive Editie uit van GTA 3, GTA Vice City en GTA San Andreas.


In GTA 3 speel je met een naamloos personage, dat in de gevangenis zit. Tijdens het vervoer van enkele gevangenen wordt er een aanslag gepleegd op de bus waar ook jij in zit, om een belangrijk persoon uit te breken. Hoewel het niet voor jou bedoeld is, weet je toch te ontsnappen, samen met een vriend. Deze vriend brengt je in contact met de plaatselijke maffia om zo wat geld te verdienen. Vanuit dit startpunt krijg je complete vrijheid om jezelf op te werken binnen het criminele circuit van Liberty City.

De volgende GTA in de serie vindt plaats in een andere stad, namelijk Vice City. Het heeft een compleet andere stijl dan GTA 3, niet alleen al doordat het zich in de jaren '80 afspeelt. Je speelt met Tommy Vercetti, een Italiaan die een flink aantal jaar heeft vastgezeten in de gevangenis. Hij wordt door zijn baas naar Vice City gestuurd, dat gebaseerd is op Miami. Een drugsdeal gaat verkeerd, waar je baas uiteraard niet blij mee is. Jij moet ervoor zorgen dat het geld en de drugs weer verovert. Daar vandaan ontvouwt het verhaal zich verder.


GTA San Andreas vond ik zelf altijd de mindere game van de drie. Waar de andere twee games gebaseerd zijn op een stad, is San Andreas een complete staat, gebaseerd op California. Je speelt met het personage Carl ‘CJ’ Johnson, een gangster die na de dood van zijn moeder terugkomt in zijn oude hood. Zijn gang, Grove Street Families, heeft veel aan reputatie verloren en CJ besluit om in de hood te blijven en zijn gang terug naar de top te brengen.

Wat ik leuk vind om te zien, is de evolutie die GTA heeft doorgemaakt door de drie delen heen. Waar je bijvoorbeeld in deel 3 steeds hetzelfde kloffie aanhebt, kun je in Vice City nieuwe kleren kopen en in San Andreas moet je eten en naar de gym omdat anders je fysiek verandert. Dit is maar een klein voorbeeldje, maar zo zijn er wel meer. Denk aan de grootte van de map, de levendigheid op straat of dat je vanaf Vice City vastgoed kon kopen om zo je geldstroom uit te breiden.


Waar je ook kunt zien dat er een verbetering heeft plaats gevonden, is dat vanaf Vice City je personage kan praten. Rockstar had daarvoor de zeer goede keuze gemaakt om Ray Liotta in te huren om de stem van Tommy in te spreken. Ray Liotta is de hoofdrolspeler in één van mijn favoriete films allertijden, Goodfellas. Daarnaast zijn er nog meer sterren die te horen zijn in de verschillende GTA games. In San Andreas kun je bijvoorbeeld weer Samuel L. Jackson horen als politieagent.

Naast de complete speeltuin die GTA altijd geweest is, blinkt de game in iets anders ook uit, namelijk muziek. Waar in GTA 3 voor mij nog onbekende artiesten op de radio te horen waren, is in Vice City en San Andreas het ene na het andere topnummer te horen. Met de jaren '80 vibe van Vice City hoor je bijvoorbeeld Kim Wilde, Blondie, Iron Maiden, Tears for Fears, Bryan Adams en Run DMC. Helaas ontbreekt Michael Jackson dan weer, die in het origineel wel zat, door een rechten kwestie.


Het gevoel van San Andreas is meer hiphop, gangsters en cultuur van de jaren '90. Dit merk je dan ook op de radio. Er zijn meer stations die rap en R&B uitzenden dan voorgaande delen van GTA. Ook hier gaat het om bekende artiesten als Snoop Dogg, Dr. Dre en Ice Cube. Mocht rapmuziek nou niks voor jou zijn, luister dan vooral naar andere stations. Want ook daar vind je pareltjes van nummers. Ben je de muziek even zat, zet dan eens talkradio op. Je giert het uit van het lachen om de grappen en gesprekjes die ze daar hebben.

Alles wat ik tot nu toe geschreven heb, zou ook geschreven kunnen worden in de jaren dat de games uitkwamen. De grote vraag is, hoe het nu speelt en of de games de tand des tijds een beetje hebben doorstaan. Qua gameplay is er wel wat veranderd. Zo hebben alle drie de games controls gekregen die vergelijkbaar zijn met GTA 5. Ook zijn de vuurgevechten, het keuzewiel en de GPS op de map verbeterd. Toch vind ik het nog steeds allemaal heel clunky aanvoelen. Ik weet dat GTA nooit uitblonk in soepele gameplay, maar ik hoopte toch dat Rockstar het goed aangepakt zou hebben.


Met de graphics heeft de ontwikkelaar het zich makkelijk gemaakt. Waar het begin deze eeuw nog normaal was dat personages wat blokkerig waren, is dat nu toch niet echt de norm meer. De character models zijn echt uit de oude tijd en niet meer acceptabel. Wel zijn er verbeterde textures, waardoor het er allemaal scherp uitziet in 4K en is er een grotere draw distance waardoor je meer diepte ziet. Daarnaast is de belichting aangepakt voor mooiere reflecties en schaduwen.

Helaas zitten er ook nog best wat bugs in de games. Wanneer het avond is, is het zo donker dat je amper wat ziet. Een tip die dat oplost is om het contrast zo laag mogelijk te zetten. Je kan ook nog de brightness omhoog zetten, maar dat doet eigenlijk weinig voor de game. De framerate wil nog wel eens fluctueren in performance mode. Het is niet altijd strak 60fps en je zou zeggen dat dit toch wel het minimale moet zijn voor zulke oudere games die een nieuwe release krijgen.


Conclusie

GTA The Trilogy Definitive Edition van Rockstar nam mij mee terug naar mijn jeugd. Ik had direct weer herkenning en haalde ook veel plezier uit de verschillende missies. De complete vrijheid die je kreeg om in een speeltuin te spelen, is zeker weer aanwezig. Voor wie behoefte heeft aan een nostalgische trip, zijn deze games zeker aan te raden. Toch is het jammer dat de bugs en framerate problemen niet opgelost zijn met de release van deze games. Zo voelt het als een snelle cashgrab en wordt de roep om GTA 6 vermoedelijk alleen maar luider.


Score 60/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever.


Recente blogposts

Alles weergeven