• Leon

Lost Judgment - Review

Tijdens XO19, de persconferentie van Xbox in Londen in 2019, werd tot veler verrassing aangekondigd dat de Yakuza serie naar Xbox zou komen. Dit was voor het eerst dat deze serie op onze console gespeeld kon worden. Het werd meteen helemaal mooi dat het ook direct in Game Pass te spelen zou zijn. De samenwerking tussen Sega en Microsoft was blijkbaar een goede, want Yakuza: Like a Dragon was bijvoorbeeld als eerste op een next-gen Xbox te spelen.


De Yakuza serie heeft ook een spin-off, namelijk Judgment. Dit is een losstaand verhaal in de wereld van Yakuza. Na het eerste deel dat in 2018 was uitgekomen, is hier nu het tweede deel, Lost Judgment, van ontwikkelaar Ryu Ga Gotoku Studio.

Je speelt met Takayuki Yagami, een privé-detective met tevens een bevoegdheid om advocaat te zijn. Nadat je in het eerste deel de straten van Tokyo hebt schoongeveegd, is het een rustige tijd voor Takayuki en zijn kompaan Kaito. Je hebt nog een klusje voor een jonge meid die haar vriendje niet helemaal vertrouwd en telkens om geld vraagt. Wanneer je daar klaar mee bent, houd het werk op. Gelukkig word je precies dan gebeld door oude bekenden en word je uitgenodigd om naar Yokohama te komen.


In Yokohama word je gevraagd om te helpen met een klus op een school. Er wordt namelijk gepest op die school en de voorzitter wil hier graag wat aan doen. Al snel kom je erachter wie de ‘bully’s’ zijn en samen met je team probeer je hier een oplossing voor te vinden. Hierdoor kom je ook in contact met de lerares uit de klas waarin gepest wordt. Zij heeft dit vier jaar eerder ook al meegemaakt, alleen werd de gepeste jongen Toshiro, niet geholpen en hij pleegde zelfmoord.

Tevens is er twee maanden daarvoor een stagiair verdwenen, Mikoshiba. Hij was een oud-leerling van de school en volgens de geruchten de pester van Toshiro. Van de één op de andere dag komt hij niet meer opdagen op school. Op dezelfde dag dat Mikoshiba verdwijnt, wordt in Tokyo Ehara opgepakt voor het betasten van vrouwen. Wanneer de rechtszaak zich voordoet, zegt Ehara dat er in Yokohama op dat moment een lijk wordt gevonden.


Het lijk dat gevonden wordt, is van Mikoshiba. Het is duidelijk dat Ehara hier meer vanaf weet. Zeker als je bedenkt dat Ehara de vader is van Toshiro, de jongen die zelfmoord gepleegd had. Hoe kan je echter een verdwijning en moord linken aan iemand die op hetzelfde moment opgepakt werd door de politie? Het perfecte alibi heeft Ehara. Aan Takayuki en zijn team om dit tot de bodem uit te zoeken.


Om vrij te bewegen op school wordt Takayuki consultant van de ‘Mystery Research Club’. Dit zijn een klein groepje leerlingen die het leuk vinden om in geruchten te duiken. Zo gaat het gerucht

dat een meisje van de dansclub een sugar baby is, die in de problemen zit. Aan Takayuki om het vertrouwen te winnen van de dansclub en hier dieper in te duiken. Het vertrouwen winnen doe je door jezelf voor te doen als dansleraar. Uiteraard moet je dus gaan dansen en dit is een leuke mini-game op basis van ritme.

Naast de tien ‘School Stories’ die je optioneel kunt oplossen, zijn er nog 54 Side Cases die verspreid in de open wereld van Yokohama en Tokyo liggen. Deze zijn niet zo’n zware kost als de hoofdzaak, maar juist een stuk luchtiger en grappiger van aard. Zo moet je een noodles zaak die alleen in de nacht open is, vinden met behulp van katten. Of je gebruikt een gadget om het geschreeuw te horen van iemand die hoog aan een gebouw hangt, omdat hij slipjes aan het stelen

was.


Naast het speuren als een detective, beland je regelmatig in een gevecht. Takayuki beheerst kung fu zeer goed en dat zullen de vijanden, van studenten tot geharde gangmembers, merken ook. Het is helemaal over de top en dat keer drie. Je hebt drie verschillende stijlen voor verschillende soorten vijanden. Misschien komt dit op een hogere moeilijkheidsgraad beter tot uiting, maar ik kon met een beetje buttonbashen een heel eind komen.


De wereld van Tokyo en Yokohama leven. Je hebt echt gevoel door Japanse wijken te bewegen. De drukte van mensen, de vele eettentjes en gebouwen zorgen voor een goede sfeer in de game. Toch zijn de twee open wereld gebieden niet heel groot en voelen beknopt aan. Voor mij persoonlijk is dat wel lekker. Liever klein, compact en goed gevuld dan heel groot en leeg. Ryu Ga Gotoku Studio heeft dit goed begrepen.

Naast dat de ontwikkelaar een levendige stad heeft gemaakt, ziet het er allemaal ook zeer goed uit. De graphics en belichting zijn van hoog niveau. Ook de Engelstalige stemmen (ja, ik speel Japanse games met Engelse stemmen) zijn goed gelukt. Minder is dan weer de lip synch, hier klopt niet heel veel van. Ook raad ik je aan om de game op betere framrate te zetten. Met de resolution priority mode aan heeft Lost Judgment namelijk maar een max van 30 fps.


Conclusie

Lost Judgment kan je prima spelen als je (net als ik) het voorgaande deel niet gespeeld hebt. Er zitten soms verwijzingen in naar het eerste deel, maar het is goed te volgen. Het verhaal is boeiend, zet je soms op het verkeerde been, heeft plotwendingen en snijdt met pesten en zelfmoord gevoelige onderwerpen aan. Maar vergeet ook niet de school stories en side cases te doen. Deze zijn enorm onderhoudend en geven nog meer speeluren. Als dan ook nog graphics en het geluid van hoog niveau zijn, kan je niet anders concluderen dat je met top game te maken hebt.


Score: 90/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever.

Recente blogposts

Alles weergeven