• Glenn

Maneater - Review

Bijgewerkt op: feb 4

Altijd al eens je tanden willen zetten in een mens, maar nooit echt gedurfd? Dan is Maneater de game voor jou! Maneater brengt een idee, wat we al kennen van de jaren '70 (JAWS), tot leven in de vorm van een gloednieuwe third person game. Een game waar je lekker je tanden in mensen kunt zetten die je leefgebied tot een grote afvalplaats maken.


Nu is Maneater natuurlijk niet de eerste game die dieper in gaat op dit concept. Zo heb je bijvoorbeeld Hungry Shark World van Ubisoft (2D) en Depth (op pc), maar toch is Maneater net weer wat anders, waardoor het dit genre weer een boost geeft. Waarom dat zo is, daar ga je zo achter komen.

Zoals je misschien al snapt, speel je in Maneater een grote en gewelddadige haai. Je start als een volwassen haai, die al snel in aanraking komt met één van de grootste jagers uit het gebied. Deze jager is op zoek naar een megahaai, maar vindt in plaats daar van jou. Je stribbelt flink tegen, maar helaas mag het niet baten en hij weet je te vangen.


Op dit moment dacht ik "Oké... benieuwd wat er nu gaat gebeuren". Tot mijn verbazing gebeurt er dus iets in de cutscene wat er voor zorgt dat jij het spel verder speelt als baby haai. Wat dat dus precies is, ga ik niet verklappen! Ik vond het namelijk wel een leuke plottwist. Je bent hoe dan ook uit op wraak!

Het is duidelijk dat er zowaar een verhaallijn in Maneater zit! Dit is iets wat ik dus never nooit verwacht had van een game als deze, want ja... haaien kunnen niet praten. Wat ze hebben gedaan is een soort deadliest catch achtig televisieshowthema om een haai, die wraak wil nemen op mensen. Er zijn tal van jagers in het gigantische speelgebied, maar er zijn 10 grote jongens die op je komen jagen naarmate je 'infamy' level omhoog gaat. Dit stijgt naarmate je meer mensen aanvalt en je dreigingsniveau de pan uitrijst.


Buiten deze jagers heb je ook nog roofdieren in het water ronddolen zoals barracuda's, alligators en nog veel meer. Ook van deze zeemonsters zijn er extreem sterke versies, de Apex monsters. Het killen van deze monsters geeft je veel meer punten dan de normale versies. Met de punten die je verdient (ook met het killen van hunters), kun je in je onderwatergrotten je haai flink wat upgrades geven. Deze onderwatergrotten zijn trouwens de enige plekken in het spel waar je echt veilig bent voor alles wat je tegenkomt.

Er zit een soort skill tree in dit spel. Hiermee is Maneater eigenlijk gewoon een RPG met haaien op steroïden. Maar hoe moet je je dit systeem voorstellen bij een haai? Nou heel simpel eigenlijk. Bij elk level dat je omhoog gaat, groeit je haai een klein stukje en zo ga je van cub naar teen, naar adult en uiteindelijk elder. Tussendoor unlock je allerlei 'organen' die je haai beter maken, maar ook andere tanden en vinnen die je aanvallen en snelheid verbeteren. In Maneater noemen ze dit nieuwe 'evolutions'.


Deze verbeteringen heb je ook wel nodig, want je tegenstanders worden alsmaar lastiger en sterker. Voor bepaalde gebieden moet je teen, adult of elder zijn om er uberhaubt in te kunnen. In deze gebieden liggen ook weer bepaalde collectables die je kunt verzamelen. Dit zorgt ervoor dat je, buiten het opeten van mensen en andere dieren, nog genoeg te doen hebt. Sommige collectables zijn tevens ook easter eggs. Zo kwam ik bijvoorbeeld een standbeeld van een krokodil met een grote klok tegen. Rara waar zou dat van zijn... Dit is wel elk gebied hetzelfde, dus de gameplay kan herhalend aan gaan voelen na verloop van tijd, maar van mensen op bloedstollende wijze afmaken krijg je toch geen genoeg.

Grafisch vind ik Maneater ook echt geweldig. Er is verbazingwekkend veel werk gestoken in de details van de haaien, maar ook aan de omgeving en andere zeemonsters. Het viel me ook op dat de belichting onder water erg mooi weergegeven wordt met de stand van de zon boven water. Dit is weer zo'n voorbeeld game waarbij Unreal Engine 4 goed tot zijn recht komt. De geluiden en muziek in Maneater zijn lekker toepasselijk en ik kan geen moment bedenken dat ik me ergens aan gestoord heb.


Wat wel een beetje onhandig aanvoelt, zijn de controls. Bij het rondzwemmen is het allemaal goed te doen, maar ik doel specifiek op de momenten dat je in gevecht raakt. Er zit wel een milde auto-aim in Maneater, dus als je gelockt bent, hoef je maar op RT te drukken om richting je vijand te springen en aan te vallen. Maar zelfs met die functie zul je vaak zien dat je er gewoon finaal langszwemt en moet draaien en weer opnieuw moet aanvallen. Het helpt dus wel een beetje, want zonder was het helemaal dramatisch geweest.


Conclusie

Maneater geeft weer een boost aan het genre van haaien games. Er zijn er niet veel van, maar ik vind het wel bijzonder dat dit zowaar een RPG gevoel geeft en zelfs een verhaal biedt. De wereld is ook erg groot en er zijn genoeg vijanden, bosses, collectables en andere dingen om je echt uren bezig te houden. Ook is de creativiteit binnen de skill tree en hoe je haai groeit naarmate je vordert, erg leuk gedaan.


Grafisch kan ik er ook werkelijk niks van zeggen, alleen jammer dat de gameplay herhalend is per gebied en dat de controls op het gebied van aanvallen niet altijd even lekker aanvoelen. Verder kan ik alleen maar zeggen dat dit wel een dikke aanrader is en eens wat afwisseling geeft naast je alledaagse shooters, vooral als je de prijs ziet.


Score: 79/100


Game is beschikbaar gesteld door de uitgever en beschikbaar in de store voor €39,99

Recente blogposts

Alles weergeven