• Leon

Mijn Gamejaar 2021 - Leon

Toen we tijdens de laatste redactievergadering (het klinkt chiquer, dan dat het is) hadden over de lijstjes, zeiden we ‘doe maar een top vijf, het was niet zo’n goed jaar’. Toch ben ik daar van teruggekomen. Na goed nagedacht te hebben, kwam ik namelijk op dertien games die ik tof vond.


Daarnaast zijn er twee games die eigenlijk in de top tien moeten, maar waar ik helaas nog te weinig uren in gestoken heb om het te rechtvaardigen. En één game die ik graag had willen spelen, maar nog niet in bezit heb.

De volgende drie games hebben het net niet gered om de top tien te bereiken; Tales of Arise, Outriders en NieR Replicant. Van deze twee weet ik zeker dat ze de lijst gehaald hadden, maar de tijd helaas nog voor ontbreekt; Psychonauts 2 en Halo Infinite. Ook wil ik nog een speciale vermelding doen voor Death’s Door. Ik hoop deze nog eens ergens in de sale op de kop te kunnen tikken voor een leuk prijsje.


10. Song of Iron

Ik ben niet de grootste liefhebber van Indie titels. Door het recenseren van games voor Xbox Gaming, ben ik er toch mee in aanraking gekomen. Heel veel meuk en troep en heel soms iets wat je direct aanspreekt wanneer je de trailer bekijkt. Dat was bij mij het geval toen ik Song of Iron zag, met fantastische graphics en brute gameplay in Vikingentijd. Ook de sound is van een zeer hoog niveau. Helaas voelt de gameplay wel wat stroef en is de game met drie uur niet lang voor de prijs die je moet betalen.


9. Marvel’s Avengers DLC

Ja, ik weet dat Marvel’s Avengers van vorig jaar was. En ja, ik weet ook dat de game niet zo goed is. Maar wat heb ik mij vermaakt met de singleplayer als Marvel fan. Dus toen de drie gratis verschillende story DLC pakketten speelbaar waren, was ik er als de kippen bij om met Kate Bishop, Hawkeye en Black Panther te spelen. Met een uurtje of drie heb je één DLC wel uit, precies lang genoeg om net die Marvel rush te geven. Ik baal er ook van dat Spider-Man exclusief ‘voor die andere’ console speelbaar is.

8. Back 4 Blood

Ik hou niet van zombie games of iets dat lijkt op horror, maar ik zet mijn bedenkingen graag even aan de kant als het betekent dat ik samen met andere redactieleden een potje Back 4 Blood kan spelen. Ik heb een aantal gezellige avonden gehad en onderweg ook nog zombies kunnen slayen. Voor een noob als ik, was de laagste moeilijkheidsgraad nog hoog genoeg. Het kaartsysteem was niet echt voor mij weggelegd, maar het schieten en de gezelligheid maakte heel veel goed.


7. Microsoft Flight Simulator

Wat was ik jaloers toen in 2020 Microsoft Flight Simulator eerst alleen op de PC uitkwam. Gelukkig wisten wij al dat de game ook naar de console zou komen. Het eerste wat ik deed toen ik opsteeg van Rotterdam Airport (ja, The Hague hoort er ook bij, maar ik ben nu eenmaal RotterdammerT) was naar links afbuigen en even langs de mooiste skyline van Nederland vliegen.


Helaas is het dan ook weer niet zo dat de stoelen en het tafeltje van mijn balkon zichtbaar zijn, maar de contouren van het appartementencomplex zijn goed zichtbaar. Als je wat tijd over hebt en je wilt rustig om je heen kunnen kijken om van de wereld te genieten, start dan vooral Microsoft Flight Simulator op!


6. Call of Duty: Vanguard

Pas geleden kon je in je eigen Xbox museum kijken welke games je het vaakst gespeeld had. Tot dit jaar was dat altijd Call of Duty, want Cold War heb ik niet veel gespeeld. Ik was dan ook gereserveerder voor de nieuwe Call of Duty: Vanguard. De singleplayer vond ik echter leuk en onderhoudend. Ook de multiplayer is weer lekker, al betrap ik mij erop dat ik vaak Shipment en Das Haus speel. Maps zoals mijn speelstijl, rushen en raggen met een SMG.


5. Scarlet Nexus

Van de redactie ben ik één van de weinigen die Japanse games speelt voor reviews. Het is zeker niet mijn favoriete genre, maar ik vind dat we compleet moeten blijven op de website. Dan is het zeer verrassend dat een typische Japanse game zo hoog in mijn lijst komt te staan.


Het verhaal van Scarlet Nexus is toch wel hoogtepunt van deze game. Met twee speelbare personage, Yuito en Kasane, speel je verschillende verhaallijnen die elkaar regelmatig kruisen. Zo ben je wel even zoet om dit uit te spelen.


4. Hades

Naast zelf gamen, kijk ik ook met regelmaat naar andere gamers op Twitch. Het heeft iets rustgevends om te zien hoe andere mensen aan het gamen zijn en je zelf niet actief hoef na te denken. Zo kwam ik vorig jaar bij een streamer uit die fanatiek Hades aan het spelen was. Die had ik ook wel willen spelen, maar de game was helaas alleen voor PC en Switch.


Gelukkig bracht de uitgever Hades uit op Xbox en als kers op de taart ook nog eens in Xbox Game Pass. Wat een game is dit zeg! Een rogue-like pur sang, waar ik normaal met een grote boog omheen loop. Maar Hades heeft het toffe verhaal en de gameplay om je bij de strot te pakken en pas los te laten wanneer je de bovenwereld bereikt hebt.


3. Lost Judgment

Weer een Japanse game, het moet niet gekker worden. Toch vond ik Lost Judgment echt een parel om te spelen. Ik had nog nooit een Yakuza game of de vorige Judgment gespeeld, maar wat heb ik mij hiermee vermaakt. Aan de ene kant een zeer serieus verhaal wat gaat over pesten, zelfmoord en deepfake, maar aan de andere kant is het zeer luchtig als je de dansleraar van een middelbare school wordt. Ook de compacte volle wereld draagt bij dat je graag rondloopt in Tokio en Yokohama.


2. Marvel's Guardians of the Galaxy

Met Marvel’s Avengers in mijn top 10, mag het geen verrassing zijn dat Marvel's Guardians of the Galaxy ook hoge ogen zou gooien voor mij. Toch was ik wel sceptisch of dit een goede game zou worden. De trailers waren voor mij niet overtuigend, maar zoals elke MCU film of serie, was dit toch verplichte kost.


En wat ik mij vermaakt ermee. Van begin tot het einde heb ik genoten van de chemie tussen de Guardians, de humor die erin zit, de lekkere graphics en de fantastische soundtrack. Misschien valt de gameplay wat tegen als je het afzet tegen de andere goede dingen, maar dat is voor mij geen reden om niet van dit singleplayer avontuur te genieten.


1. Forza Horizon 5

Ja, waar te beginnen. Forza Horizon 5 is mijn hoogst beoordeelde game ooit. Dan kan het alleen maar dat het in deze lijst de Game of the Year is. Wat een graphics, wat een soundtrack, wat een wereld, wat een hoeveelheid aan auto’s om te verzamelen en wat is het heerlijk om te racen. Het is echt bij de beesten af, wat een porno.


Hoewel ik voor de review heel wat uurtjes in de game gestopt hebt, moet ik ook eerlijk zijn. Nu ik nog meer gespeeld heb, kan ik mijn ogen niet sluiten voor de foutjes en irritaties die toch wel in de game zitten. Met de kennis die ik nu heb, zou ik het cijfer met een paar tienden naar beneden schroeven. Dan is het nog steeds mijn hoogst beoordeelde game ooit en ook met overmacht mijn Game of the Year.


Recente blogposts

Alles weergeven