• Leon

NieR Replicant ver. 1.22474487139 - Review

Soms komen er game releases waar de gehele redactie van denkt ‘die hoeft niet zo nodig’. Dat dacht ik ook van (en dit schrijf ik eenmalig helemaal volledig) NieR Replicant ver. 1.22474487139 van uitgever Square Enix. Het is Japans en dat ligt niet zo in mijn straatje.


Maar toen helemaal niemand de game wilde oppakken, voelde dat toch ook niet helemaal lekker. Daarom heb ik de spreekwoordelijke handschoen opgepakt en ben de game gaan reviewen. De voorganger NieR Automata was in het jaar dat het uitkwam toch hoog geëindigd in menig top 10, dus er moet toch wel iets van kwaliteit zitten?

NieR Replicant is een prequel van NieR Automata. Dit houdt in dat dit verhaal zich afspeelt voor de gebeurtenissen van Automata. Je zou denken dat dit dan gemakkelijker is voor nieuwkomers zoals mij. Je gaat er blank in en laat alles over je heen komen. Toch had ik het gevoel dat ik kleine dingetjes miste. Referenties, kleine grapjes of verwijzingen sloegen bij mij niet aan. Dit is jammer, maar dan had je de eerdere versie moeten spelen, denk ik dan. Wel schijnt het te zijn dat wanneer je Replicant eerder speelt, je Automata beter begrijpt. Dus misschien is het zo gek niet om als eerst met NieR Replicant te beginnen.


Het duurde even voordat ik het verhaal van de game een beetje begreep. Op het eerste gezicht is het verhaal simpel. Jij bent de protagonist die je zelf een naam geeft en je zusje Yonah is ziek. Het is aan jou om een medicijn te zoeken. Je zusje is niet zomaar ziek, ze heeft de ziekte van de ‘Black Scrawl’. Hoe ze eraan is gekomen, is niet helemaal duidelijk, maar het heeft vast te maken dat ze het kreeg nadat de ‘Shades’ in de wereld kwamen. Die Shades zijn, zoals je zou verwachten, de vijanden in de game.

Zeer vroeg in de game ben je Yonah kwijt en ga je haar zoeken in een dungeon. Na een aantal gevechten en wat geklim en geklauter vind je haar. Ze ligt achter een magische wand en dus kun je haar niet meteen meenemen. Eerst moet de boss verslagen worden namelijk. Hierbij krijg je hulp van een zwevend boek, Grimoire Weiss genaamd. Dit is een boek dat altijd met je meegaat en magische krachten bezit om jou te helpen in je gevechten.


Samen met Grimoire Weiss kom je erachter dat Yonah alleen kunt redden van de Black Scrawl om Sealed Verses te vinden. Sealed Verses ga je vinden na bossfights in de verschillende gebieden van NieR Replicant.

Heel veel verschillende gebieden zijn er niet. En stuk of zeven of acht. Dat geeft op zich niks, maar je komt wel vaak in hetzelfde gebied en dat kan een beetje saai zijn. Ook voelt het allemaal wat leeg aan. Het wat meer gevuld kunnen zijn met vijanden of flora en fauna.


Wel zit er een hoop variatie in. Zo kom je een langs een stadje bij het strand, een woestijn, groene vlakte of een dorp wat helemaal gebouwd is langs muren van een klif.

Uiteraard is het hoofdverhaal niet het enige wat je kunt doen in NieR Replicant. De game zit vol met side quests. Hier was ik dan ook een flink stuk tijd mee kwijt. Op een gegeven moment ben ik er mee gestopt omdat vooral in het begin om het halen en brengen van spullen gaat. Of je moet bijvoorbeeld een boodschappenlijstje afwerken voor een dorpsgenoot.


Misschien heb ik daardoor wel hele toffe quests gemist, maar dat is dan maar zo. Ben jij wel iemand die graag de side quests doet, dan raad ik je aan om er niet te lang mee te wachten. Er zit een harde knip in de game waardoor sommige quests niet meer gedaan kunnen worden.

Wat ik nog meer goed aan de game vind, zijn de dungeons. Het is over het algemeen heel erg rechttoe rechtaan waar je naar toe moet, maar puzzels en gevechten geven elke dungeon een eigen smoel. Ook de verschillende bossfights zijn allemaal inventief, nooit op elkaar lijkend en soms best pittig. Ja, zelfs op easy waar ik de game op gespeeld hebt. De bosses zien er indrukwekkend uit en soms weet je niet waar je in hemelsnaam moet beginnen. Maar goed, gewoon er op in hakken of je magie gebruiken en dan komt het vaak wel goed.


Van een game die uit 2010 afkomstig is, zijn de graphics heerlijk opgepoetst. Je kan zien dat er werk in gestoken is. Wat helemaal een speciale vermelding waard is, is de soundtrack. Prachtige muziek die je meeneemt naar de wereld van NieR Replicant. Wanneer je de game voor de eerste keer hebt uitgespeeld (ja, er zijn weer meerdere eindes), krijg je als toetje de soundtrack van NieR Automata vrijgespeeld. Ook het stemmenwerk is van een zeer hoog niveau. Alle conversaties zijn opnieuw ingesproken en dat merk je.

Is alles dan rozengeur en maneschijn in de game? Nee, zeker niet. Zo kan ik mij best af en toe ergeren aan de camera. Die werkt soms flink tegen als je in de actie zit. Ook om het goed te krijgen, duurt het naar mijn inziens wat te lang. De eerdere genoemde side quests waren bovendien niet helemaal mijn ding met te veel op en neer banjeren zonder dat er wat gebeurt. Ook de teveel lege vlaktes konden mij niet zo bekoren.


Conclusie

Wanneer je NieR Automata niet gespeeld hebt, is dit wel een kluif om aan te beginnen. De referenties mis je en het verhaal komt wat traag op gang. Wanneer je doorzet, ontstaat er een verhaal dat je moeilijk kan wegleggen. Tel daar de mooie graphics en het sublieme geluid bij op en je hebt een topgame te pakken.


Minpunten zijn er, soms ook wel ergerlijk, maar daar kon ik wel doorheen kijken. Ik heb de game zelf nog niet uitgespeeld, maar dat ga ik zeker doen met alle eindes die vrij te spelen zijn. En daarna lekker door naar vervolg.


Score: 87/100


Recente blogposts

Alles weergeven