• Leon

Outriders Worldslayer - Review

Outriders was, naar mijn idee, de eerste grote game die ‘Day One’ op Game Pass verscheen en niet door de studio’s van Microsoft gemaakt werd. We hadden natuurlijk wel vaker games gekregen die direct speelbaar waren op de dienst, maar niet met hetzelfde budget als Outriders.


De game pakte ik dan ook met veel plezier op in de eerste dagen. Helaas ben ik destijds ergens halverwege afgehaakt. Waarschijnlijk doordat andere games een review moesten krijgen en Outrides daarna in de vergetelheid raakte. Doordat ontwikkelaar People Can Fly een expansion aankondigde, namelijk Worldslayer, was ik toch weer geïnteresseerd in het Outriders universum.

Door drukte thuis kon ik de eerste dagen niet direct aan de slag met de DLC. Hierdoor had ik al een aantal dingen over de game gelezen. Zo kun je als nieuwe speler meteen naar de Worldslayer content door een nieuw personage aan te maken. Hierdoor krijg je een boost naar level 30. Maar goed, wilde ik dat wel? Ik had al een personage en die kan je dan meenemen met je huidige gear. Ja, dat ga ik doen! Met mijn huidige Outrider zal ik die Worldslayer wel even klappen.


Klein probleempje wel, want voordat je met je huidige Outrider naar de expansion kan, moet je de game hebben uitgespeeld. Dat had ik nog niet en ik kon dus nog wel even aan de slag. Ik dacht dat ik er bijna was, maar dat viel nog wel even tegen. Na drie avonden ploeteren, had ik eindelijk de game klaar. Uiteraard pak ik alle side quests dan ook mee. Het duurt even, maar dan heb je ook wat! Het was eigenlijk best handig, want zo zit het verhaal tenminste vers in mijn geheugen.

Het verhaal van Worldslayer gaat naadloos verder waar de base game gestopt was. De anomalie stormen worden heftiger en het team gaat op onderzoek uit. Je wetenschapper heeft contact met een andere wetenschapper die een insurgent is, je vijand dus. Hij denkt te weten hoe ze de stormen kunnen oplossen. Het plan is om hem op te zoeken, maar uiteraard loopt dit al snel mis en moet je flink knallend je powers gebruiken om hem te bereiken.


Er zitten een aantal verschillen tussen de twee story modes. Zo zaten in de base game best wel wat side quests, 55 in totaal. Hier moest je beesten slachten, spulletjes zoeken die nog van aarde kwamen of bijvoorbeeld bounty contracts vervullen. Best wel een leuke afleiding van het verhaal. In Worldslayer zit dat helaas niet. Hier speel je een meer lineair verhaal, waar je in een uur of vier wel doorheen bent.

Outriders is gemaakt om met z’n drieën te spelen. Dan komt de game het best tot zijn recht. Omdat ik eigenlijk nooit in co-op speel, zat er voor mij niets anders op dan Outriders solo te spelen. Er zitten wat pittige stukken tussen, maar voor de story is dat nog wel goed te doen. Gelukkig past de game de vijanden in de story aan, afhankelijk van de hoeveelheid spelers waarmee je samenspeelt. Daarnaast kun je natuurlijk de moeilijkheidsgraad zelf bepalen met de verschillende tiers.


Die tiers zijn nu ook anders. Waar je eerst met World Tiers werkte, is dat nu veranderd naar Apocalypse Tiers. Dit zijn 40 nieuwe treden, te beklimmen naar de ultieme loot. Met iedere tier omhoog wordt de kans groter dat Apocalypse gear dropt. Het grote verschil met de vorige gear is het feit dat er nu drie mods op je wapens of kleding zitten. Die ga je nodig hebben in de endgame. Dat is namelijk geen walk in the park.

Door de game heen verdien je punten die je kan gebruiken voor je class. Zo zijn er PAX points waarmee je twee nieuwe subclasses kan unlocken, bovenop waarmee je al speelde. Hiermee kan je jouw speelstijl nog fijner afstellen.


Daarnaast zijn er Ascension punten te verdienen. Deze punten kan je inzetten om net wat extra vuurkracht te krijgen, je health te boosten of misschien een extra magazijnen te krijgen. Er zijn vier verschillende categorieën met daarin vijf opties, die je tien keer kan upgraden.

Nadat je de story uitgespeeld hebt, ga je de endgame in. Uiteraard zijn de expeditions er nog steeds om je broodnodige materialen en loot te farmen, maar het belangrijkste is natuurlijk de Trial of Tarya Gratar. Wanneer je deze Trial overleeft, zie je het ‘echte’ einde. Om eerlijk te zijn, zal ik dit moeten opzoeken. Dit is echt next-level en niet voor iemand die de game eventjes casual oppakt.


De ontwikkelaars raden aan om de Trial met twee anderen te spelen. Hier schalen de vijanden namelijk niet mee op of af. Je krijgt er net zoveel alleen als met drie personen en hebt drie pogingen om de complete run te doen. Wanneer het je dan niet lukt om de eindbaas te verslaan, word je weer terug gezet naar het begin. Er zijn in totaal 18 gebieden te doen, maar gelukkig is niet alles verplicht. Er zijn vijf optionele stukken waar je een ander speciaal kledingstuk kan verdienen zoals een broek, helm of handschoen. Wanneer je flink bedreven bent in Outriders, zal Trial of Tarya Gratar een welkome aanvulling zijn op de game.

Na klachten heeft de game het afgelopen jaar wat patches gehad, waardoor de performance gewoon goed te noemen is. Waar ik mij soms wel aan ergerde, was dat je met wegrollen nog weleens wilde vasthaken aan muurtjes of vijanden. Die zag je niet in beeld en in de heetst van de strijd kon dit best irritant zijn. Zo zijn er meer kleine puntjes in een verdere leuke looter shooter.


Conclusie

Met Outriders Worldslayer voegt ontwikkelaar People Can Fly een nieuw hoofdstuk toe aan Outriders. Helaas is deze niet inbegrepen bij Game Pass en kost het vier tientjes om deze upgrade te spelen. Dat is een hoop geld voor een casual speler zoals ik. Het verhaal is dun en kort, de expeditions zijn niet veranderd en de Trial of Tarya Gratar is zeer pittig. Ben jij een speler waarvoor het niet uitmaakt of de grind real is en die het fantastisch vindt om je personage te tweaken met nieuwe gear? Dan kun je hier weer tientallen uren insteken.


Score: 73/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever. Outriders Worldslayer is zowel als upgrade (let op: hiervoor heb je de basegame nodig) als bundel digitaal beschikbaar in de Store.

Recente blogposts

Alles weergeven