• Jolina

Sally Face - Review

Er zijn games, die je in één oogopslag van een screenshot weten te prikkelen. Wat je ziet, triggert zo enorm, dat je perse wilt weten hoe iets zit. Waar het over gaat. Of het klopt wat je ziet. Hoe, wat je ziet, zo is gekomen. Dat gebeurde mij met Sally Face.


Ik weet eigenlijk niet precies wat het nou was. Ik kan er de vinger niet op leggen. Maar dat kind met lichtblauwe haren en een masker op, dat raakte mij op één of andere manier. Het masker stond voor mij gelijk symbool voor een vlucht uit het leven, waarin je zoveel nare dingen kan overkomen. Wat zou dit kind allemaal hebben meegemaakt?

Wanneer je de game opstart, krijg je hiervan gelijk een indruk. Sally, de hoofdpersoon, zit namelijk als volwassenen bij een psychiater. Vervolgens duiken we terug het verleden in en zien we een klein jongetje vol verband om zijn gezicht.


Iets later gaan we op pad met Sally, het jongetje met een prothese op zijn gezicht, in de vorm van een masker. Samen met zijn vader is hij verhuisd om een nieuwe start te kunnen maken, maar al snel blijkt een spoor van duisternis hen te achtervolgen. Moorden en andere lugubere zaken passeren de revue. Ik wil van het verhaal verder absoluut niks verklappen, maar je gaat een hoop bijzondere dingen meemaken in Sally Face.

Wat ik zo bijzonder vind aan de game, is dat het bijna volledig door één solo dev is ontwikkeld. Zijn studio heet Portable Moose en zijn naam is Steve Gabry. In een blog op Xbox Wire, gaf hij laatst al wat meer informatie over de oorsprong van de game, die uiteraard mede geïnspireerd is door de nare dingen die hij zelf heeft meegemaakt.


Sally is ontstaan uit een concept schets die hij ooit op papier zette, waarvan het idee hem nooit heeft los gelaten. Gelukkig maar, anders was Sally Face nooit verder ontwikkeld natuurlijk. Na een hoop tegenslagen, is het hem uiteindelijk gelukt de game te voltooien, waarbij hij pas in de laatste fases hulp heeft gehad van anderen.

Ik heb altijd heel veel respect voor solo devs. Wat een hel lijkt me dat, om helemaal in je ééntje een game af te leveren. We hebben het hier over een game die in totaal 8 uur speeltijd met zich mee brengt. Met een hoop bijzondere, unieke karakters en een heleboel dialogen die je op weg helpen in je avontuur. Petje af hoor!


Het enige waar enigszins in negatieve zin te merken is, dat de game door een heel klein team is ontwikkeld, is de gameplay. Het verhaal en de context weten te pakken, maar de gameplay is heel erg simpel. Hierdoor voelt het soms een beetje als een walking simulator. Zelfs voor een point and click avontuur, voelt het soms wat kaal zeg maar.

Daarnaast is het ook niet altijd even duidelijk wat je volgende move moet zijn en dat versterkt dit minpunt nog wat. Zo moet je in het begin een appartementencomplex onderzoeken en had ik sterk het gevoel dat ik systematisch alle deuren op alle 5 verdiepingen af moest, omdat er gewoon geen enkele hint te vinden was over waar ik dan moest zijn.


Dit haalt het tempo, dat al niet hoog is, er op sommige momenten te ver uit en geeft het je het gevoel dat je rondjes aan het draaien bent zonder enig idee van je doel. Hoewel voor mij persoonlijk de unieke sfeer en verhaallijn wel voldoende bleven boeien, kan dit voor anderen een punt zijn om juist af te haken.


Conclusie

Het is ontzettend knap wat Portable Moose, als solo dev ontwikkelaar, heeft weten neer te zetten met Sally Face. De kracht van de game zit volledig verpakt in het lugubere sfeertje en de duistere verhaalelementen, die je op het puntje van je stoel weten te krijgen. De gameplay zelf is echter erg simpel gehouden en heeft veel minder diepgang. Ook is het soms erg onduidelijk waar je precies moet zijn om verder te komen, er wordt namelijk niet veel richting gegeven.


Score: 72/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever. Sally Face is digitaal beschikbaar in de Store.

Recente blogposts

Alles weergeven