• Glenn

Session: Skate Sim - Review

Wie aan skate games denkt, denkt vanzelfsprekend aan Tony Hawk's Pro Skater, hoewel de huidige generatie misschien eerder denkt aan de 'Skate' games die later uitkwamen. Wat waren die games toch om van te genieten zeg. Uren, dagen, weken, maanden kon je kwijt in die games en je nog steeds niet vervelen. Zelf vond ik het altijd leuk om de meest idiote trucjes te doen, maar dit ging vrijwel altijd gepaard met een heuse button bash sessie van heb je me daar.


Bij Session gaat het echter de hele andere kant op. Deze game probeert namelijk het realistische aspect van de sport vast te leggen, maar hoe pakt dat uit in een game?

Ik ga er niet omheen draaien, maar deze mate van realisme in een game is gewoon @#& ! Hoewel simulatie games zoals Session erop gemaakt zijn om realistisch en dus moeilijk(er) te zijn, kun je er als ontwikkelaar ook in doorslaan. Een game moet namelijk ook gewoon leuk blijven en niet zo frustrerend zijn dat je erna een kunstgebit nodig hebt van het op je tanden bijten omdat het niet lukt. Het is vast en zeker met alle goede bedoelingen zo ontworpen. Je merkt namelijk dat de makers van Session doorgewinterde skaters zijn en hun passie van de sport over willen brengen op de speler van de game, maar op deze manier denk ik niet dat je spontaan skater wil worden.


Zelf heb ik de game gestart op de 'default' moeilijkheid, waarvan je zou verwachten dat het nog enigszins te doen is. Helaas bleek al snel dat het dit dus niet was. Zo heb je bijvoorbeeld voor elke handeling die je doet, een toewijzing aan een knop op je controller. Maar laten we eerlijk zijn, hoe wil je in godsnaam al die handelingen die je in het echt uit moet voeren, toewijzen aan die paar knopjes op een controller? En al zou dat lukken, hoe moet je het in godsnaam gaan onthouden?

Om te beginnen, zijn alle controls gelinkt aan de voorste en achterste voet. Hoe dit zich uit in game is dan weer afhankelijk van of je de 'goofy' of 'regular' stance gebruikt. Het mooie is, als je 'switched' (dus andersom staat als het ware), wisselen de controls niet mee. Dit resulteert er in dat je bijvoorbeeld met de linkerstick ineens je rechtervoet aan het besturen bent en andersom. Daarnaast zijn er ook nog eens twee knoppen om je voort te bewegen (A en X). Ook hier is er weer één voor de voorste en één voor de achterste voet. Totaal overbodig en hartstikke complex.


Dit maakt het maken van trucjes ook tenenkrommend lastig. Ik heb in het begin zelfs moeten worstelen om fatsoenlijk een ollie uit te voeren zonder dat ik op m'n plaat ging. Het is gewoon te verwarrend voor de casual gamer. Zelfs voor een prof lijkt me dit nog vrij lastig om onder de knie te krijgen. Heel jammer eigenlijk, want in het begin vond ik het wel 'spannend' en 'interessant' hoe ze de controls hadden neergezet en hoe dit zich uit in de game. Je hebt letterlijk over alles controle, mits je het goed kunt beheersen.

Ik heb echt letterlijk wel een paar uur nodig gehad om slechts een handjevol missies te voltooien, wat me meteen op het volgende punt brengt. De detectie of jij de missiedoelen voltooit, werkt namelijk niet altijd goed. Dus je bent op dat moment al ik weet niet hoe lang bezig om een opdracht (trucje) uit te voeren, dan lukt het je EINDELIJK... EN DAN REGISTREERT DE MISSION TRACKER HET NIET!!! OMG, ik kon mijn controller wel opvreten op zo'n momenten. Gelukkig ben ik geen liefhebber van plastic controllers zoals mijn honden, dus ik heb op zo'n moment mijn Xbox gewoon uitgezet. De objectives zijn verder wel goed opgezet, ze werken alleen niet zoals het moet.


Van de ene kant is het dus best wel een geluk dat de wereld zo leeg is als maar kan, op die paar NPC's na dan die jou voorzien van nieuwe missies om te voltooien. Zo zijn er minder dingen waarmee je kunt botsen en die er voor zorgen dat je (alweer) op je plaat gaat. Maar laten we eerlijk zijn, het is gewoon saai in zo'n lege wereld. Er lopen geen mensen, er rijdt geen verkeer, helemaal niks... Het is me, myself and my schaafwonden van het constant vallen.

Maar goed, er zijn ook nog goede dingen in Session. Ik moest dit gewoon eerst van me afschrijven voor ik aan wat positiefs kon beginnen. Sorry daarvoor. Zo zit er een verhaal in Session, wat op zich best slim gedaan is door het gebruik van tekstuele dialogen. Dit verhaal zorgt namelijk voor wat achtergrondinfo over jouw personage. Zo heb je bijvoorbeeld een ongeluk gehad, waardoor je een hele tijd niet kon skaten en nu de draad weer op gaat pakken. Wat dus verklaart waarom je beter bent dan menig beginner.


Daarnaast geeft Session je dat authentieke gevoel, wat zo typerend is voor de skater cultuur. Zo wordt er veel gebruik gemaakt van bepaalde kledingstijlen, de VHS interface en de fish-eye lens in de photo mode.

Grafisch is Session helaas ook niet de sterkste game. Dan ziet de game er weer prima uit en dan weer niet. Vooral de personages zien er erg gedateerd en emotieloos uit. Er zit totaal geen leven in de omgeving, onder andere door het gebrek aan verkeer en andere mensen/skaters.

De muziek in de game vond ik daarentegen niet al te slecht, van wat ik heb meegekregen. Wel viel het op dat veel muziek zich bleef herhalen.


Om af te sluiten, Session zit ook nog vol met bugs. Wat jammer is, aangezien de game een tijdje in early access heeft gezeten en je wel zou verwachten dat er veel kinken uit de kabels gehaald zijn. En dan moet de game ook nog eens €49,99 kosten... Ik weet wel betere games voor dat geld. In zijn huidige toestand is Session dit absoluut niet waard.

Conclusie

Op zoek naar een leuke skate game? Dan kun je Session beter links laten liggen. Hoewel het realistische aspect van skaten goed is neergezet, zijn de ontwikkelaars er helaas in doorgeslagen. Een game moet namelijk ook leuk blijven. Iets wat Session voor mij persoonlijk, in deze staat, absoluut niet is. Ik hoop dan ook dat ze nog iets gaan doen aan de mechanics en aan alle bugs. De game is namelijk alles behalve 'af'.


Score: 30/100

Game beschikbaar gesteld door de uitgever en beschikbaar in de store voor €49,99.

Recente blogposts

Alles weergeven