• Jolina

Shiro - Review

De naam Shiro heeft een bijzondere betekenis, tenminste voor één van onze redactieleden. Het was namelijk de naam van de kater van Nicole, die helaas al een tijdje niet meer onder ons is. Het was een prachtig beest, helemaal wit. Hij had een hele speciale band met zijn baasje, en zij met hem. Een game die dezelfde naam draagt, zal dus heel wat moeten inbrengen om deze naam eer aan te doen! Eens kijken of ontwikkelaar Game Dynasty deze hoge lat kan overtreffen of in ieder geval benaderen.

De titel van de game is Shiro, omdat dit één van de hoofdkarakters uit de game is. Shiro en Holo, twee zusjes, zijn onderweg in hun luchtballon als ze worden aangevallen door vogels. Alsof dat niet genoeg is, komt daarna een grotere bedreiging op hen af. De boze heks Satella weet hun luchtballon te laten crashen en nog erger... Shiro wordt ontvoerd! Holo moet haar beste beentje voorzetten om Shiro uit de handen van Satella terug te veroveren.


Het begint niet perse slecht qua verhaal, voor een game die amper vijf euro kost. Maar helaas blijft het hierbij. Geen diepgang, geen verdere verrijking. Het verhaal is dus letterlijk in zo'n vier zinnen te omschrijven. Oké, het is uiteraard niet het hoofdelement van een platformergame, maar toch is het een gemiste kans om de game iets extra's mee te geven.

Wat betreft uiterlijk en prestaties is het ook niet echt bijster goed te noemen. De game is vormgegeven in een pixelart-stijl, maar de toepassing is matig, zeker als je dit vergelijkt met andere recente platformergames zoals Flynn: Son of Crimson. Het kan mij niet echt bekoren, hoewel ik niet perse iets tegen pixels heb. Het moet natuurlijk wel goed worden uitgevoerd.


Wat misschien nog wel minder goed is dan de graphics, is de gameplay en vooral besturing. De besturing is erg simpel, maar voelt nergens echt consistent genoeg om jezelf soepel een weg te banen in de soms kleine ruimtes, terwijl je ook nog een zeer klein window hebt om je acties te timen. De wall jump is daarin één van de grote frustraties. Deze is erg onvoorspelbaar.

In de gameplay zitten een soort Japanse tekens verwerkt, in groen en rood. Je moet deze gebruiken om jezelf een weg te banen door de levels. De groene tekens kunnen je naar boven, rechts of links begeleiden, of eigenlijk als een projectiel afschieten. De rode tekens nemen je op als je op tijd op de A-knop duwt en vervolgens moet je in een soort klok beweging zelf de richting bepalen waarin het teken je wegduwt.


Ik weet niet of het aan mijn vaardigheden ligt, aan de trage reactietijd die in de gameplay zit of inconsistente programmering, maar deze tekens zijn een ware hel. Het is een klein geluk te noemen dat de game erg veel checkpoints heeft, maar om nou elke seconde door te gaan omdat je niet door een schakel van tekens heen komt, is behoorlijk frustrerend te noemen. Dit zou op zich door de ontwikkelaars aangepakt moeten (kunnen) worden. Daarnaast zit er eigenlijk geen enkele opbouw in de gameplay, die daardoor wat repetitief aanvoelt, en is het leveldesign niet van hoogstaande kwaliteit.


Conclusie

Deze platformergame in pixel-stijl doet een poging om zichzelf op de kaart te zetten, maar kan absoluut niet tippen aan de naam Shiro. Het verhaal is zeer oppervlakkig, de grafische stijl spreekt maar matig aan en de gameplay is op veel momenten frustrerend te noemen. Als je dit als grote uitdaging ziet, dan valt er nog een goed gevoel aan over te houden wellicht, maar verder zou ik deze game lekker laten voor wat het is. Ik probeer me in mijn herinnering aan de naam Shiro in ieder geval vooral die superlieve, knuffelbare en prachtige, witte kater voor de geest te houden... <3


Score: 47/100

Reviewcode is beschikbaar gesteld door de uitgever.

Recente blogposts

Alles weergeven