• Jolina

The Artful Escape - Review

Ik ben niet iemand die jaarlijks zijn rittenkaart vol krijgt met museumbezoekjes om kunst te bekijken, maar ik hou wel van creatieve en fantasierijke dingen. Zo ook in games. Een prachtig, ontroerend verhaal met een kleurrijke grafische stijl en mijn aandacht is getrokken. Maar er is meer dan uiterlijk vertoon, iets moet ook diepgang en inhoud hebben om mijn aandacht vast te houden.

Ik ben benieuwd of The Artful Escape mij kan imponeren en zo kan afhouden van een snelle escape in de vorm van een bore-quit in plaats van ragequit.

Een verhaal heeft The Artful Escape in ieder geval. Laat me je kort bijpraten, zonder te veel van je eigen ervaring te spoilen. De hoofdpersoon uit deze game heet Francis Vendetti. Hij is het neefje van Johnson Vendetti, die een zeer beroemde muzikant was in het dorpje Calypso.


Hij worstelt daar wel mee. Hij wil immers zelf een beroemde muzikant worden, maar de reputatie van zijn oom is als een blok aan zijn been. Iedereen verwacht een soort copycat van hem, zodat de legende Johnson Vendetti levend blijft. Francis zit daar echter niet op te wachten en wil een eigen, nieuwe identiteit. Hij gaat daarom op een bijzonder avontuur om 'compleet iemand anders te worden' en zo te ontsnappen aan de kunstzinnige identiteit die men hem in de schoenen probeert te schuiven.

Dit avontuur brengt je langs de meest bijzondere plekken. Het grafische, visuele vertoon is echt één van de topkwaliteiten die deze game heeft. Wat een pracht en praal. Gecombineerd met fantasierijke omgevingen en wezens is deze game echt een lust voor het oog. Ik heb mezelf meerdere keren betrapt op het feit dat mijn mond er letterlijk van open viel en dat zonder dat er enige stimulerende drug voor nodig was.


Een aspect wat deze prikkeling van je zintuigen extra kracht bij zet, is de muziek. Gezien het thema niet verrassend dat muziek een hele grote rol speelt in deze game, maar de keuze voor de muziek is echt meesterlijk. Het gevoel dat de audio-visuele elementen aan deze game weten over te brengen, vond ik persoonlijk echt heel bijzonder. Deze eerste keer dat ik de game opstartte, wilde ik gewoon even 10 minuten kijken wat voor vlees ik in de kuip had om een plan de campagne op te stellen. Ruim anderhalf uur verder, moest ik letterlijk tegen mezelf zeggen "Oké Jolina, het is goed geweest voor vandaag. Het is al veel te laat, naar bed nu!". Met enige moeite is dat uiteindelijk gelukt.

Dan de gameplay. The Artful Escape wordt beschreven als een platformergame, maar op zich valt het best mee (of tegen eigenlijk), dat platform gehalte. Ja, je karakter moet zich door de wereld verplaatsen door de lopen en te springen hier en daar, maar meer dan dat zit er niet in. Af en toe krijg je ook een diagloogkeuze, maar erg veel effect lijkt je antwoord niet te hebben verder.


Wat wel leuk gedaan is, zijn de jam sessies. Wanneer je die tegenkomt, moet je jouw gitaar erbij pakken en eigenlijk precies zoals bij Guitar Hero aangegeven akkoorden spelen in de juiste volgorde. Toch gaat die vergelijking niet helemaal op, want het heeft eigenlijk geen effect als je de verkeerde knop indrukt. Je krijgt gewoon een nieuwe poging. Dit maakt de gameplay een stuk minder uitdagend, maar aan de andere kant past het ook wel goed bij de relaxte, bijzondere sfeer die de game met zich mee draagt.

Ondanks dat je van geen enkel karakter dat er toe doet eigenlijk ogen en dus een ziel terugziet (ze hebben allemaal een soort bril op waar je niet doorheen kunt kijken), heeft elk personage zijn eigen vibe. Het maakt het dus absoluut niet zielloos, al vraag ik me wel af waarom hiervoor gekozen is. De voice acting is ook redelijk goed te noemen, maar dat kan ook niet anders als je zo flink uitpakt als nu gedaan is. Zelfs Lena Headey (Cersei uit Game of Thrones) is opgetrommeld voor dit prachtige kunstwerk. In totaal ga je er ongeveer zo'n vijf tot zeven uur zoet mee zijn voor één playthrough. Heb je een achievement gemist of wil je een stuk opnieuw ervaren? Dan kan dat heel gemakkelijk via het chapter select menu.


Wel een minpunt wat ik van deze game kan benoemen, is dat de hoeveelheid interactie ten opzichte van het beweging wat uit balans is. Soms lijkt het meer een walking simulator dan een platformer, omdat je veel lange stukken hebt waarbij je alleen maar je stick een bepaalde richting op hoeft te duwen. Hoewel de game verder prachtig is en je ook op deze momenten genoeg te zien hebt, had het de game nog iets dynamischer kunnen maken. Buiten dat is The Artful Escape gewoon een stukje kunst te noemen. Oké, je moet er van houden. De gemiddelde Call of Duty fan zal deze game minder waarderen, maar ik zou je willen aanmoedigen om je te laten verrassen.


Conclusie

Beethoven and Dinosaur, de ontwikkelstudio achter The Artful Escape, heeft hier absoluut een kunstzinnig werkje afgeleverd. Wat een audio-visuele pracht en praal! Ook het verhaal is op zich redelijk oké en de fantasierijke wereld weet je mee te nemen op een hele bijzondere reis.

De game zich niet iedereen aanspreken, vooral vanwege het wat trage tempo en het feit dat het soms meer als een walking simulator aanvoelt dan een platformer, maar de prijs-kwaliteitverhouding is echt dikke prima. The Artful Escape is voor €19,99 beschikbaar in de Store. Het beste nieuws? Xbox Game Pass abonnees spelen de game vanaf vandaag volledig gratis met hun abonnement!


Score: 82/100

Review code is beschikbaar gesteld door de uitgever.

Recente blogposts

Alles weergeven