• Glenn

The Ascent - Review

Xbox gaat goed dit jaar, vooral met het Game Pass (Ultimate) abonnement wat ze aanbieden. Nu ook weer met The Ascent, de nieuwste toevoeging aan Game Pass. Dit is een Diablo achtige top-down RPG Shooter in een cyberpunksetting met twin-stick gameplay. Mijn interesse was meteen gewekt toen ik lucht kreeg van deze game.

Het verhaal van The Ascent speelt zich af in Veles. Een futuristische stad die onder regie staat van een machtige megacorporatie The Ascent Group. Nu weet je meteen waar de gametitel vandaan komt. Jij speelt één van de werkers/slaven van deze corporatie. De corporatie gaat op mysterieuze wijze kopje onder, wat de stad in één grote chaos omtovert waarin het ieder voor zich is. Een strijd om de macht tussen de kleinere corporaties barst los. Aan jou om deze chaos tot een einde te brengen en het mysterie op te lossen.


Klinkt als een veelbelovend verhaal waarmee veel mogelijk is. Jammer genoeg blijft er je weinig van bij tijdens het spelen en heb je ook niet echt binding met de personages die je tegenkomt. Het RPG gedeelte vind ik dan ook een beetje overdreven als ik eerlijk ben, want bij een goede RPG blijft dat verhaal wel hangen en heb je ook meer binding met personages. Er was niks mis mee geweest als ze het gewoon een top-down shooter hadden genoemd met een verhaal erin, want dat is het absoluut en nog een goeie ook als je het mij vraagt!

Het eerste wat je eigenlijk opvalt aan deze game, is de wereld zelf. Deze is echt zo waanzinnig goed en mooi weergegeven. Ik zou me er alleen al mee kunnen amuseren om hier doorheen te blijven lopen zonder doel. Het voelt echt grimmig en zielloos aan, een wereld waar je eigenlijk helemaal niet zou willen wonen, maar tegelijkertijd zit de wereld ook vol met neon kleuren. Het cyperpunk gedeelte is dus hoe dan ook voor de volle 100% geslaagd. Overal waar je loopt, kom je wel NPC's tegen, die ook reageren op wat er gebeurt. Je kan bijvoorbeeld tegen ze aan lopen waardoor ze half struikelen en als je schiet, beginnen ze te gillen en weg te rennen. En dit laatste gaat veel voorkomen, want jongens wat zit er een geweld in deze game.


Door het begin van het spel moet je even heen komen. Dit is voor het gevoel wat saai, maar dit is slechts de opbouw naar een campaign die je makkelijk 15 uur speeltijd kan kosten. En dan hebben we het nog niet eens over de side quests. Maar nogmaals, van een RPG kan ik niet echt spreken, ondanks dat de kenmerken ervan wel inzitten, namelijk:

- Character building

- Wapens, armor en skills die je kunt upgraden

- Side quests


Van bovenstaande zijn de skills en wapens wel het belangrijkste in het spel. De uitdaging zit er namelijk goed in en is elke boost in kracht van je skills en wapens een welkome toevoeging. Zo heb ik toch aardig wat moeite gehad met een aantal (mini) boss fights, zelfs met nog een extra speler erbij.

Dit brengt me wel meteen terug op het puntje gameplay. Zoals ik al eerder benoemd heb, is The Ascent een top-down shooter met twin-stick gameplay. Dit houdt in dat je met je ene stick rondloopt en met de andere mikt waar je wilt schieten. Meer dan mikken, schieten, ontwijken en killen en dit constant herhalen, is het niet. Soms moet je wel ook even bukken, bijvoorbeeld achter cover, en heb je de mogelijkheid om hoger te mikken zodat je hoger liggende vijanden kunt raken. Op zich een leuke mechanic, die je best vaak nodig hebt, maar hij kan ook erg frustrerend zijn op bijvoorbeeld trappen. Desondanks is het dus een grote chaos met oneindige vuurgevechten en een rijk aantal aan vijanden die je het leven zuur willen maken.


Met dit rijke aantal vijanden ben ik wel tevreden, want vaak zie je dat veel vijanden op elkaar lijken. Hier is het zelfs zo dat bepaalde vijanden ook een zekere zwakte hebben voor een type 'x' wapen. Dus tip van flip, hou altijd één van elk wapen bij de hand wat je vindt of koopt. Je weet nooit wanneer je het nodig gaat hebben.

Verder is The Ascent ook in co-op te spelen, zowel online als couch co-op. Het online gedeelte heb ik geprobeerd, maar ik kon niet echt uitvogelen hoe het nou precies werkte. In game kon ik namelijk niemand uitnodigen om mee te spelen en niemand uit mijn vriendenlijst kon me joinen als ik al aan het spelen was, terwijl het gametype op 'open' stond. Er is ook geen optie om online games te joinen. In de lobby had ik wel de mogelijkheid om iemand uit te nodigen.


Ik had heel graag gezien dat het makkelijker was geweest om mensen te laten joinen. Wat heeft het anders voor nut om je party type op open te kunnen zetten? Dan kan ik het net zo goed op friends only laten staan toch? Het spelen met meer personen is in sommige gevallen wel echt aan te raden, want er zit zat uitdaging in deze game. Al dat schieten gaat ook echt niet vervelen, tot je op zo'n punt komt dat je steeds wordt afgemaakt omdat je niet sterk genoeg bent. Helaas is de end game ook niet je van het, maar daar laat ik je zelf over oordelen. Enige wat ik er over zal zeggen is dat het best wel een grind is om er doorheen te komen op het laatste.


Conclusie

The Ascent is een cyberpunk top-down RPG shooter met twin-stick gameplay. Je speelt in een grafisch prachtige wereld, die het cyberpunk gevoel echt 100% weet over te brengen op de speler. Helaas is het verhaal niet boeiend genoeg om je bij te blijven en is er geen binding met een van de personages. Hiernaast zijn de eindeloze vuurgevechten wel iets waar je je niet snel aan zal vervelen, maar het spel kan wel (extreem) uitdagend zijn. Het is sterk aan te raden om deze game niet alleen te spelen, vooral bij de end-game. Helaas maakt de online multiplayer het niet makkelijk om snel mensen te vinden om mee te spelen, dit doordat een 'join session' functie mist.


Score: 75/100

Game beschikbaar via Game Pass

Recente blogposts

Alles weergeven