top of page
  • Foto van schrijverGlenn

Warhammer 40.000: BOLTGUN - Review

Langzamerhand begin ik me een beetje een boomer te voelen als early 90's kid. Ik begin de games van vroeger steeds meer te waarderen, vooral als je ziet wat er tegenwoordig voor een brol wordt uitgebracht. Vroeger was alles beter, hadden mijn ouders toch gelijk...

Warhammer 40.000: BOLTGUN sprak me erg aan, ook al is dit geen oude game. Deze game mixed het moderne met de pixelstijl van bijvoorbeeld de eerste DOOM. Een echte moderne boomer shooter dus. Maar geen zorgen, ook als je geen boomer bent, of je zo voelt, kun je plezier halen uit deze game.

Doordat Warhammer 40.000: BOLTGUN zo trouw is aan de first person shooters uit de 90's, zit er echt non-stop combat in de game. Heerlijk knallen op alles wat los en vast zit, met heerlijke 2D explosies en bloed dat langs je oren vliegt. Niet iedereen zal er van houden, maar ik vond het in elk geval een geslaagde formule deze combinatie; Warhammer en de oude stijl van Doom.


In het verhaal speel je als een Space Marine Sternguard, een soort elite eenheid. Praten over koetjes en kalfjes heeft deze eenheid, die ingehuurd is door de Imperial Inquisition, niet uitgevonden. Je doel is namelijk om alles wat je met een schuin oog aankijkt op weg naar doel uitmoorden. Echt diepgaand is het dus verre van, maar wel ouderwets leuk. Daarnaast heb je ook een kleine Servo-Skull, die je begeleidt tijdens je killing spree. Deze heeft echter weinig meerwaarde. Je hoort hem voornamelijk commentaar geven op de omgeving.

Zals gezegd, houdt niet iedereen van de pixel stijl van de jaren '90. Daar is gelukkig ook aan gedacht. In de opties heb je namelijk een kopje 'retro'. Hierin kun je de bloom aan- en uitzetten, maar ook de intensiteit van het retro palette en de pixelation. Je kan het er dus wat gepolijster uit laten zien, waardoor het wat moderner uitziet. Je kan er ook voor kiezen om het er juist nog meer retro uit te laten zien, voor de echte liefhebber die graag teruggaat naar de 90's.


Boltgun weet je ongeveer 8 a 10 uurtjes bezig te houden met zijn 3 hoofdstukken en totaal 24 levels. Dat is op zich niet heel erg lang, maar gezien de prijs van €21,99 in de store, mag je hier niet over klagen. Waarom niet? Omdat je met menig Call of Duty game ook slechts 8 uurtjes zoet bent met de campaign en de multiplayer, die vrijwel elk jaar hetzelfde is. Sterker nog, de meest populaire mode is Warzone, die gratis te spelen is. Je haalt er mogelijk meer uurtjes uit op de moeilijkste difficulty, want dan is het spel oprecht uitdagend. De campaign van Boltgun heeft wel even nodig om op gang te komen trouwens, maar is daarna gewoon keiharde, hersenloze fun.

Je hebt een aantal verschillende wapens om al die chaos troepen naar de hel te sturen, onder andere je... BOLTGUN. Rara, waar komt die naam van de game toch vandaan... In totaal zijn er maar liefst acht verschillende wapens, naast het kettingzwaard waar je mee start. Andere wapens zijn bijvoorbeeld de Heavy Bolter, Volkite Caliver en de Melta Gun. De keuze van je wapen is in elk geval niet onbelangrijk, want elk wapen heeft zijn eigen stats, net als de vijanden waar je tegen vecht. Zo heeft een 'zwakker' wapen dus weinig tot geen effect op een grote en sterke vijand. Je zal dan van wapen moeten wisselen om een merkbaar effect uit te oefenen.


Waar de combat pas echt tot zijn recht komt, is als je in "Purge Mode" terecht komt. Dit gebeurt als je gelocked bent in een combat arena. Hier blijven vijanden constant spawnen, tot je bepaalde vijanden verslagen hebt. Ik heb het dan niet over aantallen, maar over een bepaald soort vijanden. Zie het maar als mini bosses. Tijdens de Purge Mode is je scherm hartstikke rood. Alsof je letterlijk rood ziet en het bloed langs je af stroomt. Al je vaardigheden komen hier goed van pas en hier kun je pas echt de psycho killer uithangen.

De vijanden in Boltgun zijn redelijk divers en prima gebalanceerd tussen melee en ranged. Alleen één ding... Ze zijn echt oer- en oerstom en halverwege de game heb je ze allemaal wel gezien. Ze blijven voornamelijk op hun plek staan en proberen niet te vluchten en dergelijke. Vaak lijken het zelfs stormtroopers, die nauwelijks iets weten te raken en er ook zeker de tijd voor nemen om überhaupt te schieten. Zo vlieg je dus soms letterlijk door de levels heen en zullen speedrunners hier ook best wel een lolletje uithalen. Ondanks dat Boltgun op een hogere moeilijkheidsgraad wel uitdagend is, blijft de AI dus een aandachtspuntje.


Grafisch gezien heb ik inmiddels wel genoeg benoemd over Boltgun. Over het leveldesign heb ik echter nog niet gesproken, maar ook dit is op zich best prima. Elk level heeft namelijk wel iets unieks waardoor ze stuk voor stuk onderscheidend zijn van elkaar en het ook leuk blijft om door te spelen. De soundtrack vind ik overigens wel echt mega. Echt iets voor een metalhead. Het past gewoon heel goed bij de game, om lekker een beetje headbangend door de levels heen knallen. De geluidseffecten zijn daarnaast ook gewoon dikke prima.

Conclusie

Warhammer 40.000: BOLTGUN is een heerlijke retro shooter die het Warhammer universum prima weet te combineren met de oude pixelstijl van de jaren '90. De games waar je vooral aan zult denken zijn DOOM en Duke Nukem 3D. Het verhaal is verre van diepgaand, maar de actie weet je in 24 levels zeker vast te houden. Niet alleen de combat zorgt hiervoor. Ook het level design draagt hier aan bij, want elk level is een unieke arena vol vijanden om genadeloos af te slachten. De Purge Mode vind ik ook bijzonder leuk, waar zelfs je beeld een rode tint krijgt van de bloed doorlopen ogen. Jammer genoeg heb je halverwege de game het overgrote deel van de vijanden wel al gezien en is de AI nog stommer dan een stoeptegel. Maar voor de prijs van €21,99 kun je er vrij weinig van zeggen, want vermakelijk is de game absoluut.


Score: 70/100

Game beschikbaar gesteld door de uitgever en beschikbaar in de store voor €21,99.

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page